Þvottahúsið.
Ég tók mig til um helgina og þvoði smá þvott sem er ekki frásögu færandi nema fyrir þær sakir að lyktin í þvottahúsinu er nánast óbærileg.
Ég lenti í því að vera að hengja upp úr þvottavél á sunnudagsmorguninn um leið og einn af nágrönnunum mínum var að hengja upp þvott. Ég hélt að félaginn hefði gefið frá sér þessa viðbjóðslegu lykt og vandaði mig sérlega við að sýna engin svipbrigði til að gera greyið ekki enn vandræðalegri. Eftir smá stund áttaði ég mig þó á því að lyktin var verst yfir niðurfallinu og hló að vitleysunni í sjálfri mér.
Ég fór svo niður í gærkvöldi til að sækja þvottinn og lyktin hefur versnað ef eitthvað er. Lyktaði kyrfilega af þvottinum mínum til að passa að það væri ekki vond lykt af honum og hét því að í næsta skipti myndi ég bara hengja þvottinn út á snúru en ekki láta hann mygla þarna í kúkalyktinni. Ég er svo að hugsa um að hringja í umsjónarmanninn og tilkynna honum um þetta og sjá hvort hann getur ekki losað um þessa stíflu!
Gengur ekki að hafa kúkalykt af fötunum sínum!
