Stallsystur mínar eiga án efa eftir að afneita mér eftir lestur þessara hugleiðinga minna en ég tek því bara eins og öðru!
Við skötuhjúin fórum aldrei þessu vant að versla í gær! Það eitt og sér er í raun frásögu færandi þar sem Sveinbjörn er yfirleitt ekki sá viljugasti til að fara í þess kyns leiðangur, bæði af því að honum er illa við að eyða pening í vitleysu eins og föt og líka af því að honum finnst skelfilega leiðinlegt að fara að versla! Þar sem við erum flutt á nýjar slóðir fannst okkur tilvalið að smella okkur í Smáralind, áður átti Kringlan að mestu leyti hug okkar allan en það breytist líklega með styttri vegalengd í þá fyrrnefndu!
Ég var u.þ.b orðin þreytt eftir korter (s.s eftir að hafa borðað) og var aldrei með almennilegan hug í þetta. Nennti lítið að máta og sá eiginlega bara ekkert sem mig langaði í – alveg léleg! Náði þó að kaupa mér 1 bol og við fengum 2 fyrir 1 á skóm. Ég fékk 1 par og Sveinbjörn hitt – hann borgaði að sjálfsögðu enda herramaður með meiru! Hann stóð sig eiginlega betur en ég og það er að sjálfsögðu skömm að segja frá því!
Ég var alla vega kát þegar ég lagðist upp í mýksta sófa í geimi í gærkvöldi og gat horft heilalaus á einhvern þátt á Skjá 1 áður en despó byrjuðu!
Stundum á maður bara að liggja upp í sófa og gera nákvæmlega EKKI NEITT!
Ég hugsa að verslunarferð verði ekki á dagskrá hjá mér í bráð…
Já, ég veit að ég er blettur á kyni mínu og aumingi!