Jólahvað?

Heil og sæl,

Orðnir ansi margir dagar síðan ég ritaði inn á þessa blessuðu síðu seinast. Ástæða þess er einna helst leti og fréttaleysi. Við skötuhjúin höfum gert mikið af því að sofa, horfa á bíómyndir, borða og hafa það eins huggulegt og okkur er tamt. Þar sem við erum jú ansi vön því að hafa það huggulegt erum við ansi fær í því að hafa það extra huggulegt!

Við tókum reyndar þátt í gæsun og steggjun á Helga og Berglindi, vinum okkar sem eru að fara að gifta sig á gamlársdag. Það var rosa fjör og heljarinnar dagskrá allan daginn. Við stelpurnar fórum meðal annars í magadans, súludans, á skauta, í leikfimissal þar sem myndband var tekið upp með Berglindi og uppblásna manninum hennar honum Eggert. Auðvitað borðuðum við líka góðan mat og sumar fengu sér aðeins neðan í því. Við gríslingur tókum auðvitað ekki þátt í svoleiðis vitleysu enda bindinisfólk með meiru. Við skelltum okkur síðan niður í bæ til að hitta gæjana okkar á Hressó. Þar var Biggi vinur Sveinbjörns einmitt að halda upp á 25 ára afmælið sitt ásamt fríðu föruneyti. Mér finnst soldil skömm að segja frá því að ég þekkti fleiri í því verkfræðipartýi en ég myndi þekkja í samskonar sálfræðipartýi. Kannski ekki að ástæðulausu að fólk hefur löngum haldið að ég væri í verkfræði, ég þarf að fara að vera sálfræðilegri í tali og útliti greinilega…Það var alla vega mikið fjör þar en við skötuhjúin entumst ekki langt fram á nótt. Við vorum bæði orðin þreytt eftir langan dag og áttum eftir að gera sitthvað daginn eftir og höfðum því ekki efni á því að sofa fram eftir öllu! Mjög skemmtilegur dagur þar sem ég kynntist fullt af fólki og naut þess að vera í góðum félagsskap. Berglind á náttúrulega mjög skemmtilegar vinkonur eins og hennar er von og vísa!

Við Sveinbjörn tókum þá ákvörðun í ár að gefa okkur sameiginlega jólagjöf. Við höfum aldrei gert það fyrr og því var það vel ígrundað. Okkur hefur langað í borðstofuborð í all langan tíma. Við erum með gamalt borð sem afi hans Sveinbjörns átti, það er í ágætis standi þó svo að ansi illa hafi verið farið með það. Borðið sjálft er allt út í vatnshringjum og öðrum leiðindum sem Monican í mér kann ekki að meta og því þarf alltaf að vera með dúk á því. Það er hins vegar ekki 100 í hættunni þar sem ég á nokkuð marga fallega dúka. Stólarnir eru hins vegar önnur saga, þeir eru allir að liðast í sundur af mikilli notkun og vonlaust að gera almennilega við þá. Þess vegna erum við alltaf með öndina í hálsinum þegar fólk kemur í heimsókn og situr á stólunum. Þar af leiðandi eru nýjir stólar fyrst á fjárhagsáætlun en þar sem borðstofuborðið er sérstaklega lágt er eiginlega nauðsynlegt fyrir okkur að kaupa það um leið…svona svo að ég komi mínum vænu lærum undir borðið. Það er alla vega skemmtilegra!  Við erum heldur ekki með neitt eldhúsborð og því er þetta borð ansi mikið notað! Það var reyndar soldið skrýtið að fá engan pakka frá Sveinbirni á aðfangadag og okkur fannst báðum vanta lokahnykkinn á annars gott kvöld! Við hlökkum hins vegar bæði (s.s meira ég) til að eignast almennilegt borð sem verður hægt að spila mikið við, borða á án þess að festast undir borðinu, hafa dúkalaust og horfa á!

En ég er víst að fara að vesenast og vafstra með Sveinbirni og tel því heillavænlegt að drífa mig í föt…

Sjáumst…

Ég VISSI það

Ég vissi að hún væri ekki eðlileg!

Ég hef aldrei verið hrifin af þessari konu, án þess að geta rökstutt þá tilfinningu mína. En núna er ég sannfærðari en nokkru sinni fyrr um að hún sé ekki alveg heil á geði og að það vanti eitthvað AÐEINS upp á að hún sé eins og fólk er flest! Kannski er þetta slæmt samband við pabba hennar sem kemur í veg fyrir að hún geti faðmað fólk – hver veit. En ég er alla vega sannfærðari en nokkru sinni um að hún sé ekki fyrir mig og mikið afskaplega er ég fegin að hafa fengið einhverja staðfestingu á því! Ætli það sé ekki erfitt að vera þriggja barna móðir og vera illa við knús, kúr og grát? Maður bara spyr sig!

Annars er fyrsti í fríi í dag! Ég svaf auðvitað alltof lengi. Sveinbjörn var eitthvað að angra mig með hrotum í nótt, hann er svo leiðinlega kvefaður þessi elska! Ég var á tímabili að hugsa um að flýja hann en ákvað að harka af mér þar sem ég er nagli! Í dag er svo stefnan sett á að fegra heimilið, baka kannski eins og eina sort af smákökum, ganga frá skóladóti og umfram allt hafa það gott!

Annars er ég á því að Ladykillers sé ein alversta mynd sem ég hef reynt að horfa á! Ég hef sjaldan skemmt mér jafn illa yfir mynd! Þetta er örugglega sú mynd sem ég skil síst á eftir Groundhog Day!

Miami Vice var hins vegar ágætis afþreying…nokkuð góð bara!

En mikið ofsalega fannst mér Bond góð! Hrikalega ánægð með þá bíóferð! Og mikið svakalega var konan í byrjun myndarinnar kynþokkafull. Soldið mjó fyrir minn smekk þó en rosalega flott samt sem áður! Og auðvitað skemmdi ekkert fyrir henni að hún væri í rauðum kjól…

JÓLAFRÍ

Þarf ég að segja eitthvað meira?

Ah, þetta er ljúft líf!

Bergur er bestur

Bergur varakærastinn minn er klárlega efstur á vinsældalistanum um þessar mundir. Þessi elska kom færandi hendi rétt fyrir kvöldmat með lakkrískökur í poka. Ekkert smá góðar og glöddu okkur skötuhjúin mikið. Ég var eitthvað að fíflast í honum um daginn um að ég vænti þess að fá kökur þegar hann væri búinn í prófum (í gær) og hann tók mig svona svakalega á orðinu. YNDISLEGUR

Annars eru 3 próf búin, 1 eftir! Ég kem til með að læra eins og hestur á morgun og fram á nótt og vænti þess ekki að sofa mikið fyrir prófið á laugardaginn en það er svo sem ekkert nýtt í prófatíð!

Síðan er það bara hið ljúfa líf og fullt af skemmtilegu fólki…vúhú!

2 af 4

Þá eru 2 próf af fjórum búin. Klára hin tvö í þessari viku…það verður ljúft. Er nú þegar komin í mikið jólaskap og hlakka til að hafa almennilegan tíma til að njóta þess!

Annars er ég pirruð í dag! Síminn er ÖMURLEGT fyrirtæki sem ég hyggst ALDREI versla við aftur! Þeir eru búnir að svína svo svakalega á okkur að það hálfa væri sko hellingur! Gott að plokka þúsundkalla af fólki sem má alls ekki við því og velta á meðan mörgum milljörðum! Ég nenni ekki að fara út í nánari útlistun á þessu en ég er heldur ekki alsæl með Vodafone þar sem hluti af sökinni var þeirra en þó bara ögn miðað við hversu ömurlegur Síminn er!

Ef ég héldi að ég gæti það þá myndi ég hætta að vera með síma…það segir kannski mest um hversu pirruð ég er!

En ég þarf að fara að reikna, er að fara í tölfræðipróf á fimmtudaginn!

Kostir náms

Fíkn og misnotkun efna er eitthvað sem ég hef aldrei vitað mikið um. Sjálf hef ég aldrei haft áhuga á því að prófa neitt harðara en áfengi og í ansi mörg ár hafði ég ekki einu sinni áhuga á því að prófa það og sá áhugi er nú ekki upp á marga fiska! Ég er ekki að segja að þetta hugarástand mitt sé á neinn hátt slæmt, ég er alsæl með þetta áhugaleysi og mjög ánægð með að þekkja ekki marga sem geta frætt mig eitthvað frekar um þessi efni. Ástæðan fyrir því er einföld – ég hef ekki áhuga á því að vita það! Ein kunningjakona mín benti mér þó á að það að þekkja efnin og virkni þeirra gæti hjálpað mér þegar ég eignast börn, með því gæti ég séð hvort eða hvenær þau væru að nota eitthvað sem þau ættu ekki að nota. Ég viðurkenni að mér fannst það svo sem ágætis rök en þó ekki nógu góð rök til að mér fyndist skynsamlegt að prófa allt heila klabbið! Þó að ég þekki sjálf einkennin er ég engu bættari! Eftir lestur klínískrar sálfræði um fíkn veit ég að með því að prófa e-töflu – þó það sé ekki nema 1x þá hefur það skaðlega áhrif á líkamsstarfsemi og þá sérstaklega á heilann næstu ÁRIN á eftir! 4 e-töflur geta haft skaðlega áhrif í 6-7 ár og þá er ég ekki bara að tala um lítilsháttar áhrif. Þetta fannst mér ansi merkilegt! Það að lesa líka um hvað öll fíkniefnin gera kom mér í enn betri skilning um hversu lítinn áhuga ég hef á þessu öllu saman og hversu lítill áhugi minn á að prófa þetta er! Það að lesa um fráhvarfseinkenni og neikvæð einkenni sem hljótast af þessu er ekki mjög spennandi!

Ég var reyndar svo mikill vitleysingur að fyrir lestur kaflans hafði ég ekki hugmynd um hvað væri tekið inn í gegnum nefið, hverju væri sprautað og hvað væri reykt. Ég get reyndar ekki sagt að ég sé orðinn sérfræðingur eftir lestur kaflans en ég veit þó soldið meira en ég gerði! Núna veit ég til dæmis hvað krakk er – húrra! Það kemur mér pottþétt lengra í lífinu! Eftir lesturinn er ég reyndar heldur ekki ýkja hrifin af áfengi og áhrifum þess, reyndar þarf ég ekki að hafa miklar áhyggjur þar sem ég innbyrði ekki mikið magn af áfengi á ársgrundvelli!

Ég sé líka fram á að barnið mitt læri á áfengisneyslu eins og ég gerði af foreldrum mínum. Sjái að það sé allt í lagi að fá sér einn og einn bjór og eitt og eitt glas af léttvíni og læri að það að drekka sé frekar menning heldur en eitthvað annað. Börnin læra það sem fyrir þeim er haft og því held ég að það séu frekar líkur á að barn foreldra sem hafa viljað prófa allt – vilji gera slíkt hið sama! En hvað veit ég svo sem?

En þetta er komið út í ansi mikla vitleysu hjá mér, hugsa að ég fari að einbeita mér að kaflanum um meðferð til að rífa mig uppúr þessari vitleysu…

Góðar stundir!

Í seinasta sinn

Það er loksins komið að því að seinustu prófin mín í Háskóla Íslands, félagsvísindadeild, sálfræðiskor eru runnin upp! Fyrsta prófið er á mánudaginn, næsta á fimmtudaginn þar á eftir og svo klárast hringurinn á laugardeginum 16. Þá verður auðvitað kátt á hjalla. Ég ætla að baka smákökur, klára að skreyta, njóta þess að gera ekki neitt (eins og ég hef reyndar verið að gera soldið mikið af í vetur), og ætla svo sannarlega að snúa sólarhringnum betur við! Mest ætla ég þó að knúsa alla vini mína, nær og fjær, sem ég hef ekki hitt í ALLTOF langan tíma og svo stefni ég auðvitað að því að hreyfa soldið á mér rassgatið til þess að ég verði nú ekki algjörlega stirrð, skökk og skæld!

Annars er ég búin að vera að vinna í spurningum sem við vinkonurnar skiptum á milli okkar fyrir prófið á mánudaginn svo að ég er í raun ekki komin í próflestur þannig séð. Er bara búin að eyða alltof miklum tíma í að reyna að skilja torskilið efni. Það er alltaf hressandi svona rétt fyrir jólin!

Af tvennu illu finnst mér jólapróf leiðinlegri en vorpróf! En næsta vor verð ég bara með eitt stykki ritgerð á herðunum og eitt stykki barn á maganum – mjög góð blanda að mínu mati!

Annars unnu mínir menn í Man.Utd Benfica í lokaleik deildarkeppninnar í Meistardeildinni. Ég var soldið stressuð fyrir þennan leik þar sem mínir menn voru vægast sagt búnir að klúðra sínum málum. Þegar þeir töpuðu fyrir Celtic varð ég vægast sagt brjáluð og hrakti Sveinbjörn meðal annars út úr íbúðinni með leiðindum! Hann á það til að vera soldið pirrandi þegar hann gerir grín að mínum mönnum! Ég held að það yrði fyndið að setja mig í sjónvarpssal með hinum töffurunum. Hugsa að sjónvarpsáhorfendur gætu að minnsta kosti skemmt sér yfir mínum viðbrögðum þar sem ég á það til að lifa mig UM OF inn í leiki!

Æ, annars er ekkert markvert að gerast í mínu lífi og því segi ég þetta gott í bili!

Lítill snúlli

Ég hef aldrei formlega tilkynnt á þessari síðu að við skötuhjúin eigum von á barni í apríl á næsta ári. Ég ákvað fljótlega að vera ekkert of mikið að tala um þetta á netheimum. Í dag er ég komin rúmlega 20 vikur á leið og á að eiga á afmælisdaginn hans Sigurjóns, 19.apríl. Við fórum í sónar í gær og langaði að vita hvort við ættum von á strák eða stelpu og þá kom í ljós að það er lítill snúlli væntanlegur! Við vorum að vonum hamingjusöm með það en þó engu hamingjusamari en við hefðum verið með litla stelpu. Við héldum þó bæði að þetta væri strákur nánast frá upphafi og meira að segja áður en ég varð ólétt vorum við viss um að fyrsta barnið okkar yrði strákur! Viðurkenni þó að við vorum aðeins búin að skipta um skoðun á leiðinni en rétt fyrir sónar dreymdi mig ítrekað að ég ætti lítinn sætan ljóshærðann snáða og þó ég sé ekki berdreymin fannst mér líklegt að þetta væri rétt.

Ég leyfði (lesist lét) vinum og vandamönnum að giska á hvort kynið væri og þeir sem höfðu rétt fyrir sér eru nefndir hér að neðan. Meirihlutinn var á því að þetta væri strákur en 12 voru á því en 8 voru á því að þetta væri stelpa.

Hér fyrir neðan er mynd af mér eins og ég lít út í dag. Viðurkenni að ég er AÐEINS mygluð á henni enda nývöknuð!

Annars gengur allt bara ljómandi vel. Allir hraustir og engin morgunógleði né önnur leiðindi. Liðböndin mín eru þó aðeins að stríða mér þar sem þau neita að gefa eftir. Skilst að það sé algengt hjá íþróttakonum! Veit ekki hversu sársaukafullt það hefði verið ef ég hefði verið í alvöru formi!

En ég ætla ekki að hafa þetta lengra í bili!

Heyrumst…