Bandbrjáluð og bitur

Ég er alls ekki hress í dag!

Leikurinn í gær olli mér miklu hugarangri og á meðan honum stóð fékk ég nánast hjartaáfall af stressi. Held að hjartslátturinn minn hafi ekki farið mikið undir 180 slög á meðan leiknum stóð og undir lok venjulegs leiktíma var ég iðandi í sófanum af spenningi og við skötuhjúin æptum í kór! Þegar framlengingin hófst var ég á því að þetta væri komið – björninn væri unnin. Fannst eins og danir ættu að vera búnir að gefast upp eftir að hafa gloprað forskotinu niður og lent í framlengingu – en nei! Þeir eru þrjóskir andskotar og við óheppin í samræmi! Þessi leikur átti klárlega ekki að vinnast og hálft Ísland er í lamasessi vegna þess í dag!

Ég fór á námskeið að leik loknum og náði varla orði sem var sagt. Hjartslátturinn var enn í hæstu hæðum hjá mér og taugaspenningurinn í samræmi við það. Ekki bætti svo úr skák að það var leiklistaræfing í herberginu fyrir ofan og ég heyrði ekki betur en þau væru að æfa stríðsleikrit, væru að leika þjófa, morðingja eða þaðan af verra…alla vega voru öskrin eitthvað á þá leið! Kennarinn þaut víst út og svo upp til að athuga hvort að það væri verið að misþyrma einhverjum en ég missti af því. Stundum er ekki gott að búa í Breiðholti! Stofan nötraði líka öll og skjávarpinn var nánast dottinn úr loftinu – svo mikið gekk á! Ég hefði ekki verið hress ef ég hefði verið að læra í Odda í gær! Ekki alveg mönnum bjóðandi að læra á meðan á leiklistaræfingu stendur!

Ég hélt síðan að svekkelsið myndi dofna í dag en það hefur ekki gerst! Ég svaf illa og dreymdi stanslaust um einhverjar leikaðferðir og hvað hefði getað farið betur! Minnir að ég hafi verið farin að æfa handbolta á tímabili – mjög sniðugt þegar maður er kasóléttur! Ég var reyndar meðvituð um það og var því að passa mig – alltaf jafn skynsöm!

Ég hef sjaldan verið jafn pirruð og ég var eftir leik í gær – danir fengu það sko óþvegið frá mér og slík voru lætin í mér að fullorðnu fólki hefði blöskrað (við Sveinbjörn föllum ekki alveg í þann flokk ennþá svo að þetta var í lagi). Danir eru dottnir út af ættingja listanum mínum og norðmenn hafa tekið þeirra stað – nú eða Svíjar sem kunna að tapa fyrir okkur! Danir voru líka heppnir að vera ekki á mínum vegi í gær þar sem ég var í þannig ham að ég hefði léttilega getað lamið mann og annan. Meira að segja þennan eina myndarlega sem var í liðinu hjá þeim…

En þetta er búið og gert…það er ekki hægt að segja hvað ef! Núna verð ég bara að halda ró minni yfir næstu tveimur leikjum sem eru jú ekki jafn mikilvægir og vona það besta

Áfram Ísland!

Hafdís tapsára!

Hitt og þetta

Ég gerði mér lítið fyrir í gær og dreif mig á æfingu! Sveinbjörn er búinn að vera ofur duglegur seinustu vikurnar og því gat ég ekki verið minni kona…Hann fann eitthvað prógramm á netinu sem fer ágætlega í lappirnar á honum. Ég held að það fari ekki eins vel í fituna á honum þar sem hún er á undanhaldi. Hann er að ég held í keppni við mig um hvort okkar sé léttara – ég held að ég sé alveg að fara að tapa þeirri keppni! Ég gerði þó ekki ýkja mikið á æfingunni í gær en þó meira en ég hefði annars gert upp í sófa!

Í kvöld er námskeið um ritun lokaritgerða. Það var víst líka í gær en ég og félagi minn erum víst báðar það miklir gullfiskar að okkur tókst báðum að gleyma því. Síminn minn pípti síðan á mig hálftíma áður en námskeiðið átti að byrja en þá vorum við báðar fjarri góðu gamni, á leið heim frá æfingu með matinn meðferðis! Við ákváðum því að við kynnum allt sem væri kennt á námskeiðinu í gær og ætlum bara að fara í kvöld í staðinn! Ég uppgötvaði síðan mér til hryllings að námskeiðið byrjar kl.20 í kvöld og handboltaleikurinn sem ég VERÐ auðvitað að horfa á byrjar kl.19. Sem betur fer barst póstur stuttu síðar og sniðuga samnemendur mína sem báðu um að námskeiðið myndi byrja við lok leiksins. Kennarinn var svo almennilegur að verða við þeirri bón og því get ég glöð í hjarta horft á leikinn OG farið á námskeiðið!

Mér líst ekkert á sjónvarpsstöðvar þessa lands. Í hverri viku er auglýstur nýr þáttur sem hefst hvað og hverju og það er iðulega þáttur sem ég hef gaman af og langar að sjá. Fyrir vikið eru 4 þættir á mánudagskvöldum sem ég VERÐ að horfa á. Það er ansi þétt dagskrá og mikið um púsl til að ná öllum þessum þáttum…Svo byrja nýjir þættir á nýjum dögum annan hvern dag svo að dagskráin er líka orðin ansi þétt á öðrum kvöldum hjá mér. Spurning um að hætta bara þessu sjónvarpsglápi og fara að gera eitthvað uppbyggilegra við tímann? Alveg væri ég til í að endurupplífga sjónvarpslausa fimmtudaga og sjá hvort að stressið hér á landi myndi ekki minnka talsvert! Fólk þyrfti þá að gera sér eitthvað annað til dægradvalar eins og að lesa eða kíkja í heimsókn! En það eru báðir hlutir sem ég mætti vera duglegri í!

Annars er bara gott að frétta…

Svo mikið að gera…

…svo lítill tími til að framkvæma!

Það er ansi pökkuð dagskrá hjá mér þessa dagana!

-ég er í því að lesa heimildir daginn út og daginn inn. Verkefnið okkar Evu er s.s komið á skrið en við erum kannski ekki ALVEG með á hreinu hvernig það á eftir að þróast, né hvort að við náum að klára það fyrir tilsettan tíma! En heimildirnar lesum við þó ótrauðar og spáum ekki í vandræðum fyrr en þau elta okkur uppi!

-þess á milli leita ég að hinum fullkomna borðstofustól. Það koma nokkrir til greina en allir eiga þeir það sameiginlegt að 6 stk. kosta meira samtals en borðið gerði! Ég leita þó ótrauð áfram og veit að fullkomni stóllinn er handan við hornið…

-Ég er stressuð yfir HM og þakka guði fyrir að það er ekki kominn apríl því að ef svo væri hugsa ég að þetta barn væri búið að skjótast út úr mér…Ég er þó alveg í því að styðja mitt lið í blíðu og stríðu og finnst þeir standa sig eins og hetjur! Ég er þó soldið sammála Sveinbirni í því að handboltareglur eru oft á tíðum fáránlegar og að dómararnir hafi of mikið vald. Í dag fannst mér þeir til dæmis ekki samkvæmir sjálfum sér í því að dæma brot á atvik. Soldið ósanngjarnt þegar annað liðið er rekið út af í 12 mínútur en hitt í 6 fyrir sambærileg brot! Það þarf að velja línu og halda sig við hana…Hjartað í mér hætti nánast að slá í dag en tilfinningarnar í gær sveifluðust á milli ofsakæti og græti eins og pendúll!

-ég velti því líka fyrir mér hvað barnabílstóllinn á gólfinu sé að gera. Finnst alveg fáránlegt að hugsa til þess að það séu bara 3 mánuðir í það að ég eignist barn. Finnst það eiginlega alveg fáránlegt þó svo að þetta barn hafi verið skipulagt og beðið sé komu þess með eftirvæntingu. Það er jú lítið mál að vera með smá bumbu en allt annað að eiga lítinn snúlla! Ég er þó mjög spennt og hlakka mikið til – vil ekki að fólk misskilji mig. Finnst bara svo óraunverulegt að þetta sé að gerast í raun og veru! Barnabílstóllinn er líka það eina sem komið er í hús, hann keypti ég af Evu vinkonu og finnst hann verulega krúttlegur! Það hefur ekki verið fjárfest í öðru svo að e.t.v verður þetta allt raunverulegra þegar skiptiborð, bleyjur, samfellur og aðrar nauðsynjavörur verða mættar á svæðið!

-nýji bíllinn okkar, Subaru Legacy, er algjör draumur. Við erum bæði verulega skotin í honum og finnst við vera algjörir töffarar! Það er líka svo gott að keyra hann og ekki verra að ferðast í honum svo að það skemmir ekki fyrir! Það er líka afskaplega notalegt að vera á sjálfskiptum bíl í borginni og þurfa ekki að kúpla á 10 sekúndna fresti á álagstímum!

-Ég er ansi hrifin af peekvid.com. Er búin að vera að vinna upp 24 þættina þar sem við erum bara á seríu 2 og höfum því ekki hugmynd um afhverju hlutir eru að gerast í seríu 6! Forsetinn er allt í einu dáinn og bróðir hans tekinn við, Jack var orðinn einbúi í Kína, einhver Audrey er komin í hópinn og nýja konan úr seríu 2 er orðin háttsett hjá CTU! Við þurfum því að eyða öllum okkar frítíma í að vinna upp þar sem það gengur ekki að vera svona útúr sjónvarpsdagskránni!

-það minnir mig auðvitað á hvað það eru margir þættir í gangi sem ég þarf nauðsynlega að fylgjast með! Hef varla undan að horfa á þætti í sjónvarpinu og þakka eiginlega bara fyrir að 90% af vinahópnum skuli búa erlendis. Veit ekki hvað ég myndi gera ef ég ætti eitthvað félagslíf…

En mín bíður langur dagur af lestri skemmtilegra greina á morgun – er því að hugsa um að fara að leggja mig! Nema ég taki einn 24 þátt fyrst…

Síðar, (ég er sko að þróa nýtt later sem er auðvitað bein þýðing frá engilsaxneskunni (ég veit ég er töff))

Er ein fíkn verri en önnur?

Í tilefni af því að þessi síða hefur verið leiðinlegri en allt sem leiðinlegt er seinustu daga ákvað ég að gerast smá menningarleg og koma með eins og eina hugleiðingu!

Spilafíkn hefur verið mikið í fréttum undanfarið og margir hafa fordæmt Háskóla Íslands og fleiri fyrirtæki fyrir að halda úti spilakössum, bæði á krám og myndbandsleigum. Þetta fólk vill sniðganga happdrætti Háskólans og láta fjarlægja þessa kassa þar sem unglingar leiti ávallt meira í þessu tæki og séu farnir að eyða öllum peningnum sínum í þess háttar tæki.

Mér finnst alveg margt til í þessu. Ég myndi helst vilja hafa heiminn eins lausan við fíknir og hægt er en það er ekki eitthvað sem gerist á næstum árum, áratugum eða hundruðum. Mér finnst samt líka soldil vitleysa í þessu fólki. Það að banna spilakassa og annað slíkt er alveg sambærilegt í mínum huga við að banna áfengisverslanir. Áfengi er líka fíkn eins og spil, fíkniefni og kynlíf. Er lausnin við þessu að banna þetta bara allt saman? Afhverju á ekki að banna áfengisverslanir eins og spilakassa? Rökin fyrir því eru að unglingar komist frekar í þessa kassa  en ég er ekki alveg sammála því. Það er alþekkt staðreynd að unglingar komast líka auðveldlega í áfengi, bæði heima hjá sér og með því að fara sjálf eða fá aðra til að kaupa fyrir sig.  Á sama hátt biðja börn aðra að kaupa sígarettur og annað dót fyrir sig svo að aldur þarf ekki að spila mikið inn í þó svo að hann geri þeim e.t.v erfiðara fyrir.

Eins og staðan er í dag er jafnvel auðveldara fyrir börn að nálgast fjárhættuspil á netinu. Betson er spilavefur sem á að vera bannaður öllum þeim sem eru undir 18 ára aldri en staðreyndin er sú að það þarf bara að klikka í reit sem segir að þú sért eldri en 18 ára. Það er hægt að borga með debetkorti, sem öll börn yfir 13 ára aldri eiga. Einn kennarinn minn sagði okkur að fólk væri farið að minnka komur sínar á staði sem eru með spilakassa og væru í auknum mæli farin að nota vefi eins og Betson. Auglýsingar þess vefs eru í raun bannaðar á Íslandi og því skil ég ekki alveg hvers vegna þær hafa birst svona oft.

Ef að fólk er á annað borð að beita sér gegn fíknum sem þessum finnst mér að það ætti frekar að berjast gegn þessum vef en þessum spilakössum, en það er bara mín skoðun.

En núna er ég í sjokki yfir kompás þættinum sem var verið að sýna rétt í þessu og ætla að fara að melta niðurstöður þáttarins! Hvet alla sem ekki sáu þáttinn að horfa á hann á vísi.is!

Af bumbum og borðum

Eitt af því sem ég á soldið erfitt með á meðgöngunni er að hætta að gera hluti sem ég er vön að gera og finnst ég enn geta gert. Fólk auðveldar mér þetta heldur ekki með því að láta eins og ég geti ekki gert neitt. Ég bregst ekki vel við því og minni fólk á að ég sé ekki með sjúkdóm og geti alveg haldið á einum borðstofustól á milli hæða án þess að neitt hrikalegt gerist.

Ég var hins vegar afar skynsöm í gær þegar við fengum borðstofuborðið okkar í hús. Borðið er frekar massíft og því í þyngra lagi og kassinn utan af því var svakalega þungur og því sá ég fram á að geta ekki haldið á kassanum á móti Sveinbirni svaðalega í fyrsta skipti síðan við byrjuðum saman. Við leystum það þó þannig að hann setti kassann ofan á handklæði og ég togaði einfaldalega í það á meðan Sveinbjörn ýtti. Svo að mér fannst ég gera eitthvað gagn! Tengdamamma gargaði reyndar á meðan og ég sagði henni að það að toga í handklæði með litlum sem engum krafti myndi nú ekki drepa mig, ég væri ekki með sjúkdóm!

Borðið settum við svo saman í gærkvöldi en stólarnir hafa ekki ennþá verið valdir svo að þetta kemur soldið skringilega út. Gömlu stólarnir, sem afi hans SJ átti eru ónýtir og  afar lágir þar sem borðið var mjög lágt, sjást eiginlega ekki yfir borðið og það er ansi skondið! Hugsa að morgunmaturinn verði soldið skringilegur á eftir. Við tökum hins vegar bara Ítala-stílinn á þetta, það eru minni líkur á því að maður sulli á sig þegar maður situr meira og minna undir borðinu og svo er jú styttra fyrir hendurnar að fara upp í munn…hentugt fyrir gám eins og mig!

Stólar við borðið eru aðeins meira vandamál þar sem draumastólarnir eru vibba dýrir og spurning hvort eigi að sætta sig við einhverja ágæta eða eyða meiri pening í einhverja sem maður verður alsæll með…Það er hins vegar erfitt að hugsa ekki um að spara sér hellings pening á þessum síðustu og verstu tímum, sérstaklega þegar það er haft í huga að við gætum keypt skenk í stíl við borðið með þessum ódýru án þess að fara upp í upphæðina sem draumastólarnir kosta….ansi hart!

Þar af leiðandi ætla ég að kíkja í fleiri búðir og sjá hvort að ég finni ekki einhverja stóla sem eru næstum eins flottir og draumastólarnir en ekki bara lala eins og þessir ódýru!

Svo lofa ég að koma með einhverjar meira krassandi fréttir í vikunni en af sjúkdómum og heimilismálum!

Bílar, borð og b.a verkefni

Það sló mig í seinustu viku að ég er orðin fullorðin! Ég komst að þessari ógnandi staðreynd þegar við Sveinbjörn eyddum heilu dögunum í að skoða skutbíla, rökræða við fólk um kosti fjórhjóladrifinna bíla, skoðuðum borðstofuborð og við Eva félagi ræddum framtíðarplön út frá b.a ritgerð.

Maður er auðvitað orðin soldið fullorðinn og svo ég tali nú ekki um hallærislegur þegar maður er að skoða skutbíla. Við þurfum auðvitað að taka á væntanlegri fjölgun í fjölskyldunni og þar sem við þekkjum mig bæði frekar vel, vitum við að ég kem ekki til með að hanga ein heima allan daginn. Ég kem til með að þurfa að ferðast á milli og þá er stór kostur að koma eins og einu stykki vagni í skottið á bílnum. Ég hef því prufukeyrt ansi margar tegundir skutbílum seinustu daga og finnst ég bara vera talsverður töffari. Lifi í þeirri sjálfsblekkingu að ég geti látið bílinn líta vel út og finnst ég þar af leiðandi bara vera skvísa. Ég er auðvitað mest töff þegar ég sit á bumbubeltinu (öryggisbelti fyrir ófrískar konur) í kjól. Þá fer kjóllinn alveg upp í klof þar sem beltið dregur öryggisbeltið undir bumbuna og ég lít út eins og bjálfi. Sem betur fer er ég yfirleitt bara með Sveinbirni í bíl eða þá að það er myrkur svo að fólk fær ekki tækifæri á að sjá nærbuxurnar mínar! En ég er samt töff…

Borðstofuborð er annað sem er á innkaupalistanum þessa dagana. Við erum búin að þræða allar helstu búðir á höfuðborgarsvæðinu í leit að hinu fullkomna en jafnframt ódýra borði og höfum held ég fundið það eina sanna. Stólarnir eru hins vegar meira vandamál og þurfa aðeins lengri umhugsunarfrest! Mér finnst líka soldið fullorðinslegt að leita að borðstofuborði þar sem ungpíur í dag eru kannski ekki mikið að spá í borðstofuborð. Þær panta bara pizzu eða borða gulrætur!

B.a verkefnið er ekki komið eins langt á veg og plön ráðgerðu. Við félagarnir erum reyndar komin með nokkur áhugaverð verkefni en eigum eftir að fara á 3 fundi með kennurum í þessari viku og jafnvel einn til viðbótar. Það skýrist eftir fundina næstu daga. Það er samt gaman að vera með nokkur áhugaverð verkefni á takteinunum en gallinn við það er að það þarf að kynna sér þau öll og það þýðir lestur mis-skemmtilegra greina. Ég dó næstum í gær þegar ég var að lesa mér til um eitt verkefnið en hresstist heldur þegar ég skipti yfir í hitt.

Annars er bara allt í góðu standi. Maginn á mér fer sífellt stækkandi þessa dagana. Mér finnst það reyndar bara skemmtilegt þar sem mér leiðist ekkert rosalega að vera ólétt. Spörkin fara líka stigvaxandi og eru orðin ansi kraftmikil, enda væri óeðlilegt að afkvæmi okkar jötnanna væri einhver aumingi. Ég hugsa að ég setji ekki fleiri myndir af mér á netið en þeir sem óska eftir að sjá mig í þessu ástandi geta sent mér póst og óskað eftir mynd!

Annars ætla ég að halda áfram að lesa svo að Eva skammi mig ekki á eftir…

Lifið heil,

Fokið í flest skjól

Tvennt alvarlegt hefur á daga mína drifið undanfarið. Fyrst ber að nefna þá frétt sem umturnaði lífi mínu algjörlega í vikunni og olli því að hjartað missti úr nokkur slög og hugurinn lamaðist um sinn. Í kjölfarið lagði ég á ráð um að fara í mótmælagöngur, skrifa bréf til ráðamanna og mótmæla á þingi – jú, það er auðvitað fréttin um að það sé á dagskrá að banna vítamínbættan mat. Í þann flokk fellur auðvitað meginuppistaðan í fæðunni minni – Cheerios. Eins og gefur að skilja er þetta ein alvarlegasta frétt sem ég hef séð seinustu árin og væntanlega sú sem sló mig hvað mest. Ég viðurkenni að vera sjálfhverf, eigingjörn og allt hvað eina sem veldur því að frétt um að morgunkornið mitt verði bannað hafi meiri áhrif á mig en sláandi fréttir um stríð og annað. Ég get bara ekki hugsað mér að skipta um morgunmat eftir að hafa haldið tryggð við Cheeriosið mitt í nærri því 25 ár – við eigum sem sagt silfurbrúðkaup saman á þessu ári og hvers vegna að slíta sambandi sem hefur gengið áfallalaust í öll þessi ár?

Faðir minn gladdi mig þó með því að þetta bann kemur ekki á fyrr en 2009 svo að ég hef nægan tíma til að fylla bílskúrinn af Cheeriosbirgðum og finna mér byrgja í útlöndum sem vilja smygla Cheeriosi inn í landið fyrir mig. Jú, ég myndi ekki hika við að gerast smyglari ef ég þyrfti þessi með! Annars ætla ég að berjast fram í rauðan dauðann fyrir því að þessi lög verði ekki samþykk og reikna með að hvetja ykkur til að koma með mér í mótmælagöngur og annað slíkt þegar nær dregur. Reikna með að Hildur vinkona mín verði fremst í flokki með mér að mótmæla þessari ósanngirni! Annars er mamma búin að hughreysta mig með því að segja að þetta verði aldrei að lögum þar sem þetta umturni lífi svo margra. Annars veit ég ekki hvaða morgunkorn er ekki vítamínbætt og skil ekki afhverju þeir einbeita sér ekki að því að banna frekar óhollustu en hollustu. En nóg um þetta – ég hef tvö ár til að mótmæla þessu og það ætti að vera nægilega langur tími fyrir mig. Ég get jú verið ansi sannfærandi þegar ég tek mig til…

Hinar sláandi fréttirnar áttu sér stað í morgun þegar ég gat greint sjálfa mig með geðklofa. Ég er alla vega farin að heyra ofheyrnir og það er jú eitt einkenni af geðklofa. Ég vaknaði sem sagt við símann minn, nennti ekki að fara fram og svara í hann þar sem mér leið alveg prýðilega vel undir heitri sænginni inni í köldu herberginu. Mér tókst samt ekki að sofna aftur og fór því fljótlega fram til að athuga hver hefði verið að hringja í mig. Ég komst þó að því að ég hefði vaknað við ofheyrnir en ekki vinsældir. Þar sem nákvæmlega enginn sími hafði hringt. Ég skil ekki alveg hvernig mér tókst þetta en verð bara að kyngja því að ég er komin með alvarlegan geðsjúkdóm. Hugsa að það komi ekki öllum á óvart þar sem ég á það jú til að vera soldið spes á stundum. Annars á maður auðvitað ekki að grínast með þetta, sérstaklega ekki upprennandi sálfræðingur eins og ég.

Annars er bara lítið í fréttum. Við Sveinbjörn erum mest megnis í því að njóta lífsins um þessar mundir. Áttum góð áramót þar sem við fórum í brúðkaup hjá Berglindi og Helga Skúla. Það var sérlega skemmtilegt og við hittum fullt af skemmtilegu fólki og horfðum á skemmtilegt áramótaskaup með 30 öðrum og fyrir vikið var jafnvel meira hlegið að því en vanalega.

Ég náði mér reyndar í ansi skemmtilega pest stuttu eftir jól og hún tók sig aftur upp á nýjársdag þar sem ég varð aftur uppfull af kvefi og skít og leið hreint ekki vel. Ég er þó orðin góð af því og farin að halda áfram að gera nákvæmlega ekki neitt. Afskaplega notalegt!

Ég byrja svo á lokaverkefninu mínu í sálfræði í næstu viku líklega. Þá eigum við Eva félagi fund með leiðbeinendum og þurfum þá að ákveða hvaða verkefni við veljum. Erum með tvö verkefni í takinu og ætlum að sjá hvernig fundurinn fer áður en við ákveðum okkur. Eftir þetta 8 eininga verkefni er sálfræðinámi mínu lokið og ef allt gengur að óskum útskrifast ég í júní.

En ég er að hugsa um að halda áfram að gera ekki neitt og horfa kannski á handboltann á meðan ég einbeiti mér að letinni.

Vona að þið hafið það gott…

Gleðilegt ár

Takk fyrir góðar stundir á gamla árinu og megi nýja árið verða ykkur happadrjúgt og ánægjuríkt!

Þakka lesturinn á árinu 2006!