Stór bumba – stutt hár

Ég lofaði fyrir einhverju að setja inn mynd af mér svo að ættingjar og vinir nær og fjær gætu fengið að fylgjast með vexti bumbunnar. Þar sem ég dressaði mig upp til að fara í fermingarveislu í dag fannst mér kjörið að nýta tækifærið og taka nokkrar myndir í leiðinni.

Þið getið séð afraksturinn hér fyrir neðan:

Komin rúmar 37 vikur á leið (rúma 8 mánuði)

Eins og þið sjáið er bumban orðin ÖRLÍTIÐ stærri en seinast. Sem er svo sem ekki skrýtið þar sem ég setti inn mynd fyrir rúmum 17 vikum. Þá var voða lítið farið að sjást á mér en núna get ég ekki klætt hana mikið af mér. Hitti reyndar fólk um daginn sem tók ekki eftir maganum á mér fyrr en eftir að hafa eytt hálftíma með mér. Mér fannst það ansi skondið. Ætti kannski að geta þess að það var fólk á elliheimili og komið vel yfir áttrætt! Mér líður samt mjög vel og er ennþá mjög spræk en þó aðeins farin að þreytast en það er svo sem ekki skrýtið miðað við vinnuálag!

Þarf einmitt að fara að lesa innganginn okkar yfir svo að við náum örugglega að klára hann á morgun!

Bið ykkur því vel að lifa.

Góðir hlutir gerast hægt

Heil og sæl,

Þessa dagana er nóg að gera hjá mér. Ég er á fullu að vinna í ritgerðinni minni og reyna að auka gagnasöfnunina sem gengur AFAR hægt. Það er ofsalega erfitt að gera verkefni þar sem maður er háður öðrum varðandi gagnasöfnun. Í okkar tilviki þurfum við að treysta á að hópur sálfræðinga biðji sjúklinga sína um að taka þátt í könnuninni okkar og það hefur ekki gengið ýkja vel. Þeir hafa auðvitað mjög mikið að gera og eiga það til að gleyma okkur á stundum. Ég reyni að þramma um ganga spítalans með bumbuna út í loftið reglulega til að þeir sjái að það er ekki mikill tími til stefnu! Þetta fer þó vonandi að glæðast eitthvað á næstunni.

Við stöllurnar vorum að vinna í verkefninu okkar í 14 tíma í gær. Ég viðurkenni að ég var orðin soldið þreytt kl.10 í gærkvöldi þegar ég lagði af stað heim úr skólanum. Ég hafði reyndar verið soldið skynsöm og var búin að labba soldið um ganga Odda til að liðka mig og stóð reglulega upp. Líkaminn minn er nefnilega ekkert ýkja hrifinn af því að vera hreyfingarlaus í langan tíma. Hann er reyndar heldur ekkert hrifinn af því að hreyfa sig of mikið og hef ég aðeins fengið að kenna á því síðustu daga.

Ég tók mig til dæmis til í vikunni og þreif bílinn að innan, ryksugaði og þurrkaði yfir allt og ákvað svo að þrífa felgurnar þar sem Sveinbjörn var að háþrýstiþvo bílinn og það gekk auðvitað ekki að hafa felgur fullar af tjöru en annað hreint og fínt! Þegar ég var búin með tvær var ég orðin soldið þreytt en harkaði af mér og þegar þetta var búið var ég nánast alveg búin á því og hafði það því gott upp í sófa það sem eftir leið kvölds!

Í fyrradag fór ég svo í göngutúr, alveg í heilan hálftíma, og var algjörlega búin á því um kvöldið líka og steinrotaðist kl.22.30! Rosalega hress sem sagt! Stundum á ég það til að gleyma því að ég hef ekki alveg jafn mikla orku og vanalega og þá fer ég stundum AÐEINS yfir strikið. En ég er að læra þetta! Hefur bara tekið mig rúma 8 mánuði. Geri aðrir betur…

En pósturinn hér fyrr ofan og þessi fyrir neðan hafa beðið ansi lengi eftir því að komast í loftið. Ég byrja reglulega að skrifa en kemst svo ekki í að klára þar sem ég hef svo mörgum verkum að sinna! Því verðið því bara að sætta ykkur við tvær langlokur í dag og getið þá e.t.v geymt annan til betri tíma!

Bless kex, klukkan sex!

Hallærislegar auglýsingar

Sú sem slær allt út þessa dagana er Coke Zero auglýsingin! Þetta er eitt af því sem mér finnst óskiljanlegast þessa dagana. Hvernig datt þessum annars gáfumönnum hjá Coke í hug að búa til Coke Zero? Í fyrsta lagi er verulega hallærislegt að stela nafni frá öðrum, í öðru lagi er fáránlegt að búa til 17. sykurlausa drykkinn, í þriðja lagi er bull að nota enska orðið inn í íslenskum auglýsingum og í fjórða lagi finnst mér verulega heimskuleg röksemdafærsla að vilja brjóstahaldara með engum smellum, engan forleik og kærustu án nöldurs. Er þetta s.s bara drykkur fyrir karla og konur sem eru sammála þessu? Æ, ég skil þetta alla vega ekki alveg. Svo skilst mér reyndar að drykkurinn sé ekki ýkja góður á bragðið sem hlýtur að teljast vera mesta floppið.

Annars finnst mér áberandi í auglýsingum í dag hvað það er að aukast að gert sé grín að karlmönnum. Sveinbjörn er ekki ánægður með auglýsinguna frá Landsbankanum sem á að gerast inni í heilanum á karlmanni. Þar eru starfsmenn heilans að reyna að muna hvað einhver sæt afgreiðslustúlka heitir og það er mega vandamál. Hjá konunni er ekkert álíka vandamál og þetta þykir mínum manni ekki gott. Mér finnst þessar auglýsingar reyndar ekki mjög góðar og skil ekki hvernig þeir tímdu að eyða öllum þessum peningum í þetta verkefni! Auglýsingin sem er fyrir konur er ekki næstum jafn slæm en samt ekki góð heldur.

Reyndar finnst mér nýja auglýsingin frá Avant slá allt annað út. Þvílíka vitleysu hef ég ekki séð í LANGAN tíma! Ljótt lag, heimskuleg atriði og léleg markaðssetning að mínu mati.

En mér skilst að ef að fólki þyki auglýsingar slæmar sé það ekki í markhópnum! Ég er þá klárlega ekki í mörgum markhópum! Reyndar finnst mér auglýsingarnar frá 1×2 mjög fyndnar. Þessar sem Sigurjón Kjartanson er að syngja einhver ömurleg lög um enska boltann. Nógu aulalegt fyrir mig og því get ég alltaf hlegið að þessu. Sömuleiðis get ég nánast hlegið aftur og aftur af lottó auglýsingunum með Jóni Gnarr! Klassík!

Raunveruleikinn

Reglulega slær raunveruleikinn mig og minnir mig á að ég sé að fara að eignast barn. Ég gleymi því að sjálfsögðu ekki beint en þegar maður er búin að ganga með svona lítið rassgat á sér í 8 mánuði fer það að verða hlutur af tilverunni og maður venst því ótrúlega fljótt. Því er ég ekkert að velta fyrir mér á hverjum degi að bráðum fari lítill kútur að skjótast í heiminn heldur nýt þess bara að finna hann sprikla og brölta – jah, svona yfirleitt alla vega! Hann er jú jafn illa innrættur og móðir sín og á það því til að þrusa af öllum mætti í þvagblöðruna (kýla réttara sagt), þrykkja fætinum hálfa leið til Japan þegar sá gállinn er á honum og ýta á magann þegar hann má síst við því! Eins og til dæmis þegar ég var með ælupest á sunnudaginn! Þá var hann voða sprækur og færði sig fram og tilbaka og brölti eins mikið og hann gat. Ég hugsa reyndar að það sé ekkert of þægilegt að vera inn í svona litlu rými á meðan ælan er að spýtast uppúr mér þar sem maginn og allt tilheyrandi þrýstist saman á meðan! Svo fékk þetta grey ekki mikið að borða þann daginn og þar sem eplið fellur ekki langt frá eikinni er hann að sjálfsögðu ekki kátur með það! Það er reyndar talsverður kostur í þessu ástandi mínu að vera með smá forða utan á sér í krísum sem þessari!

Þar sem ég er nagli var ég þó fljót að hrista pestina af mér og því höfum við mæðgin verið kát alla þessa vikuna! Sveinbjörn er auðvitað ekki eins mikill nagli og við og er því búinn að vera með svipaða pest síðan á sunnudagskvöld og hefur lést skuggalega mikið á þeim dögum! Það er líka ljóst að hann er veikur þegar hann getur bara borðað hluta af súkkulaðiköku – þá er það svart! Ef hann fer ekki að lagast í dag er ég að hugsa um að henda honum inn á spítala og láta dæla smá næringu í hann. Það gengur auðvitað ekki að hafa hann svona til lengdar þar sem ég ræð víst ekki mikið lengur við að halda heilu heimili gangandi ein! Sérstaklega ekki þegar tengdamamma leggur sig fram í að rusla allt út hjá mér í hvert skipti sem ég bregð mér frá!

Ég ætlaði að taka mynd af mér og kúlunni stóru í dag og setja e.t.v eina inn á síðuna en þar sem Sveinbjörn ræður varla við að halda á glasi veit ég ekki hvort að verði eitthvað af því! Ég get auðvitað tekið myndir af sjálfri mér en ég hugsa að ykkur fyndist ekki alveg eins merkilegt og mér að sjá tærnar á mér. Ykkur fyndist reyndar pottþétt fyndið að sjá myndband af mér fara í skó eða ganga frá þar sem ég gleymi stundum að kúlan sé framan á mér og  á það til að opna skápa á hana, labba á veggi og annað álíka gáfulegt!

Þessi færsla mín hefur fjallað leiðinlega mikið um börn og bumbur og því ætla ég að setja punkt hérna og lina þjáningar ykkar!

Góðar stundir,

Dagbjört Dell

Ég er ekki alveg að átta mig á því hvert vorið fór! Ég var komin í svo mikinn vorfíling fyrir stuttu síðan. Búin að draga sólgleraugun upp, farin að fara léttklædd út og byrjuð að kyrja lóukvæðið! Viku seinna er síðan komið skítaveður, snjór og slabb og leiðindi og það er ekki eitthvað sem ég er ýkja hrifin af…

Það er nefnilega fátt sem mér leiðist meira en bleyta, slabb, þungbúinn himinn og annað sem fylgir veðri sem þessu.

Annars er það helst í fréttum að Dagbjört Dell (tölvan mín) er í viðgerð. Tölvurnar okkar Evu tóku upp á því í síðustu viku að fá sömu bilun á nákvæmlega sama tíma. Ansi hreint hressandi þegar við erum ekki búnar að taka afrit af allri ritgerðinni okkar. Við erum þó með það helsta en vinna vikunnar var bara kát í tölvunum en ekki inn á USB diskunum! Afar hressandi svona í miðju ritgerðarstressi. Ég er þó afskaplega róleg yfir þessu og er pottþétt á því að tölvurnar verði bara kátar í næstu viku og ekkert hafi tapast. Sigurjón lemur mig líka þegar hann fréttir að ég er ekki ennþá búin að taka afrit af myndunum okkar. Ég lofaði honum nefnilega að taka afrit af þeim í janúar! Glöggir lesendur sjá hvað framkvæmdagleðin er mikill í undirritaðri!

Ég veit hins vegar að Dagbjört er nagli og lætur ekki smá vírus hafa áhrif á sig (reikna með að þetta sé vírus þar sem tölvurnar klikkuðu á sama tíma). Tölvurnar eru reyndar eiginlega alveg eins og keyptar á sama tíma svo að það eru örlitlar líkur á framleiðslugalla en við vonum samt ekki… Vírusvarnirnar okkar fundu reyndar ekkert athugavert en það þarf ekki að þýða að ekkert sé til staðar. Eftir að ég endurheimti elskuna mína ætla ég beinustu leið í tölvubúð til að fjárfesta í nýjum USB kubb og hyggst að sama skapi kaupa eins og eitt stykki utanáliggjandi disk til að setja myndir og annað verðmætt inn á!

Annars er ég bara góð…

Át og átak

Jæja, ég held að það veiti ekkert af smá átaki hjá mér. Ég er farin að slappast alveg svakalega við að skrifa á þessa blessuðu síðu og finnst það ekki nógu sniðugt!

Bjöggi og Bergur sóttu okkur skötuhjúin heim í gær. Eins og góðum sukkurum sæmir fórum við saman á Ruby Tuesday og hámuðu þar í okkur góðgæti. Bjöggi ætlaði að taka BERGINN á þetta og pantaði sér súkkulaði Tallcake sem er stærsti eftirrétturinn sem fáanlegur er á Ruby. Þessi kaka er það stór að súkkulaðigrísir eins og við Sveinbjörn náum ekki að klára eina slíka í sameiningu. Bergur er hins vegar alvöru sykurpúði og nær að rústa einni slíkri eftir bæði forrétt og eftirrétt. Bjöggi getur að sjálfsögðu ekki verið minni maður en neinn og ákvað því að leika þetta eftir. Eftir sameiginlega forrétt og svo kjúklingabringu fékk hann sér skammt af kökunni og við hin þrjú fengum okkur eina slíka saman! Þremenningarnir fóru auðvitað létt með kökuna saman og öllum leið alveg prýðilega á eftir. Bjöggi gafst hins vegar upp í fyrsta skipti á ævinni og skildi eftir 6 bita af blöndunni. Þess ber að geta að þessi eftirréttur samanstendur af svaðalegri köku með fullt af ís, rjóma og karamellusósu – s.s algjör kaloríubomba. Ég þarf síðan væntanlega ekki að taka fram að honum leið ekkert sérstaklega vel það sem eftir lifði kvölds og það var held ég aðal ástæðan fyrir því að hann klúðraði Carcasonne fyrir sjálfum sér og dró mig niður í svaðið í leiðinni! Þetta var auðvitað hin fínasta skemmtun þrátt fyrir þetta klúður Bjögga þar sem ég var við það að rústa leiknum…

Eitt og annað

Heil og sæl,

B.a verkefni okkar Evu er komið á fullt skrið. Við eyðum flestum dögum í inngangsskrif, lagfæringar, gagnasöfnum og innskráningu – þetta er auðvitað allt saman mjög áhugavert og skemmtilegt þó svo að það komi fyrir að við fáum alveg nóg og nennum þessu ómögulega. Í kjölfarið ákveðum við iðulega að fara að vinna á McDonalds og setja bara skít í þetta b.a próf. Við höfum þó aldrei gengið svo langt að gera eitthvað í þessum draumórum okkar en það er svo sem aldrei að vita!

Við vorum svo heppnar að fá aðstöðu hjá sálfræðingunum á Landspítalanum við Hringbraut og eigum þar þessa fínu skrifstofu. Þar þurfum við að skrá öll gögnin okkar inn þar sem þau eru trúnaðarmál og mega ekki fara út fyrir hússins dyr. Það skondna við þessa aðstöðu er auðvitað að hún er á sömu hæð og í samliggjandi húsi við fæðingardeildina. Því eru svona ca. 50 skref frá skrifstofunni minni og inn á fæðingardeildina – þetta er auðvitað afar hentugt því að þá get ég léttilega verið að skrá inn gögn fram á síðustu mínútuna. Hlýt að geta andað inn og út og öskrað á skrifstofunni eins og á fæðingarstofunni…

Eva verður síðan æfð í viðbrögðum á næstu vikum. Þá tek ég tímann á því hvað hún er fljót að hlaupa út úr aðstöðunni okkar, yfir á fæðingardeildina til að sækja hjólastól og koma tilbaka. Með því get ég tímasett nákvæmlega hversu lengi ég get verið að vinna í verkefninu áður en gríslingurinn mætir á svæðið! Afar hentugt!

Reyndar er skipulagið okkar þannig að við stefnum að því að vera búnar að safna nægilegum gögnum áður en nokkuð svona fer af stað og eiga þá frekar bara eftir að henda niðurstöðunum inn í skýrsluform. Ég geri mér auk þess grein fyrir því að ég er ekki það mikill nagli að ég geti verið róleg inni á skrifstofu á meðan hríðirnar fara stigvaxandi – það er nokkuð ljóst að þá verð ég að hætta við, væla í Sveinbirni og heimta allar þær birgðir af dópi sem ég má fá. Því hugsa ég að það sé ekki skynsamlegt að Eva sitji á stól við rúmið og ráðfæri sig við mig um efni skýrslunnar – eða hvað?

Annars er ég búin að fá smjörþefinn af því hvernig ofurskvísum líður. Magnið af athygli sem ég hef fengið undanfarnar vikur er álíka mikið og ég hef fengið alla mína ævi samanlagt. Ef ég er einhvers staðar á ferð lítur fólk upp og horfir gaumgæfilega á mig, margir brosa og enn aðrir benda vinum sínum á ferðir mínar. Svo spyrja nokkrir hvenær ég eigi von á mér og óska mér alls hins besta. Það er nokkuð sem ég skil vel að vinir og kunningjar geri en þegar ókunnugt fólk, sem ég rekst á í búðum eða er fyrir framan/aftan mig á kössum í búðum, hefur áhuga á mínu lífi þykir mér það helst til undarlegt! En ég kippi mér reyndar afskaplega lítið upp við það og svara bara kurteisislega. Svona ef þið eruð að velta þessu fyrir ykkur eru 5 vikur í áætlaðann fæðingardag í dag!

Annars hefur lítið á daga mína drifið undanfarið. Við fórum þó á árshátíð seinustu helgi – hún var alveg prýðileg. Mjög góður matur og sérlega góður félagsskapur. Ég á greinilega ekki minna sameiginlegt með verkfræðingum en sálfræðiskvísum og fannst svona helst til sorglegt að ég þekkti fleiri meistaranema í verkfræði en ég þekki af sálfræðinemum! Faðir minn varð svo fimmtugur á sunnudaginn og þeim áfanga fagnaði ég að sjálfsögðu með honum, við borðuðum saman kvöldmat á laugardegi, morgunmat á sunnudegi og kaffi síðar um daginn. Þess á milli var ég heiðruð af ÍR fyrir vel unnin störf í þágu félagsins – fyrir það fékk ég afskaplega fallegt silfur merki. Núna stefni ég auðvitað hraðbyri á gullið…

En fleira er ekki í fréttum að sinni, verið þið góð hvort við annað!

Tíminn flýgur

Mér finnst tíminn líða alveg skugglega hratt þessa dagana. Hver vikan á fætur annarri klárast áður en ég veit af og núna er rétt tæpar 6 vikur í áætlaðann fæðingardag. Það er er helst til ógnvekjandi þar sem við skötuhjúin erum á fullu í að vinna í lokaverkefnunum okkar og þurfum eins mikinn tíma og hægt er! Það yrði því voða ljúft ef snúðurinn sæi sér fært að hanga aðeins lengur inni í hlýjunni!

Félagslífið okkar hefur ekki verið upp á marga fiska á þessu ári en undanfarið hefur þó ræst soldið úr því! Í kvöld erum við að fara á árshátíð hjá meistaranemum í verkfræði, á morgun er ég að fara að hitta ritgerðarfélaga minn til að undirbúa næstu viku, á sunnudaginn á karl faðir minn 50 ára afmæli og ég ætla að sjálfsögðu að fagna því með honum – nú eða gráta með honum ef það á betur við! Þann sama dag er ÍR, íþróttafélagið mitt, 100 ára og í tilefni þess er skemmtidagskrá. Ég ætla að kíkja þangað á sunnudaginn, sína mig og sjá aðra og fagna með liðsfélögum mínum!

Þessi helgi kemur því til með að líða ansi hratt líka og áður en ég veit af verður næsta vika búin og komin önnur helgi…

Ég man eftir því þegar ég var lítil og var að bíða eftir einhverju merkilegu – þá leið tíminn alveg svakalega hægt og mér fannst eins og dagarnir ætluðu aldrei að líða! Núna þegar ég er orðin eldri og aðeins þolinmóðari finnst mér dagarnir hins vegar fljúga áfram og finnst eiginlega að þeir mættu aðeins hægja á sér. Mér skilst hins vegar að tíminn líði hraðar með hverju árinu sem líði og því veit ég ekki hvað gerist þegar ég verð komin á ellilífeyri!

Hafið það gott um helgina,

Náttföt, EM og fótbolti

Þessi helgi hefur einkennst af náttfötum og leti! Ég er eiginlega búin að vera í náttfötum alla helgina og að mestu leyti límd fyrir framan sjónvarpið þar sem EM í frjálsum var á fullu í sjónvarpinu! Þess á milli skrifaði ég að sjálfsögðu inngang, eldaði og svo hreyfði ég aðeins á mér rassagtið til þess að það festist ekki bókstaflega við sófasettið!

Náttfötin sem ég fékk um jólin eru bara svo ótrúlega góð að ég hef ekki getað fengið mig til þess að fara mikið úr þeim og er því alltaf að þvo þau! Sveinbjörn gaf mér svo ný náttföt í afmælisgjöf en buxurnar eru úr einhverju skrýtnu sniði svo að klofið á þeim nær bara rétt fyrir ofan hnéin á mér. Ég ætla því að skipta þeim yfir í stærri stærð og vona að með því að stækka númerið hafi framleiðendur gert ráð fyrir lengri löppum! Þær eru alla vega of flottar til að ég sleppi þeim svo auðveldlega…Geri reyndar ráð fyrir því að hætta alveg að nenna að klæða mig í föt þegar ég á tvennar náttbuxur til skiptanna sem eru báðar þægilegar…

EM var að sjálfsögðu ofsalega skemmtilegt mót og ég hafði mig varla frá sjónvarpinu. Náði þó að missa af Bjössa keppa í 1500 á laugardaginn þar sem Liverpool – Manchester stóð sem hæst! Við Sveinbjörn fórum ásamt tengdamömmu, Daníel (bróðir hans SJ) og vinum hans á krá í Grafarholti. Við héldum 3 með Man.Utd, 2 með Liverpool og svo tengdamamma sem kann ekki gott að meta og heldur með Arsenal! Mínir menn voru arfaslakir nánast allan leikinn þrátt fyrir að vörnin héldi nokkuð vel! Undir lokin tóku þeir síðan sína hefðbundnu takta og skoruðu mark í uppbótartímanum – frekar ósanngjarn sigur en sætur þó! Sveinbjörn var að vonum stúrinn og þurfti ég því að passa mig svakalega á því að tala sem minnst fyrst eftir leikinn! Ég hef lent í því að tapa mér eftir tap Manchester á Liverpool og við það tækifæri ákvað ég að fara ein að skila stórum svefnsófa sem tengdamamma hafði fengið vitlaust afgreiddan. Sófinn var stór og mikill og vóg nokkra tugi kílóa en ég ákvað samt að taka hann bara undir aðra höndina og þramma með hann út í bíl og skipta honum! Man hvað starfsmenn rúmfatalagersins voru hissa þegar ég labbaði inn á lager í fínum fötum, hælaskóm og með svefnsófa undir arminum! Þar sem Sveinbjörn er á hækjum ákvað ég að það gáfulegasta í stöðunni væri að þegja bara!

Já, það er ótrúlegt hvaða áhrif einn fótboltaleikur getur haft á mann og manns nánustu!

Annars er Top Gear að fara að byrja og ég ætla því að koma mér í réttar stellingar!

Hafið það gott, hvar svo sem þið eruð…

Ellismellur

Aldurinn hellist smám saman yfir mig! Ég upplifði blendnar tilfinningar í gær þegar ég varð 26 ára. Fannst soldið skrýtið að hugsa til þess að 6 ár væru frá 20 ára afmælisdeginum mínum þar sem mér finnst ekki svo ýkja langt síðan hann rann upp bjartur og fagur! Ég er þó ekki farin að upplifa mig neitt gamla og er voðalega lítið stressuð yfir því að þrítugsaldurinn nálgist. Það er svo margt spennandi að gerast í lífinu um þessar mundir að áhyggjur af einhverju eins léttvægu og því væru ekki til mikils!

Ég átti ágætan dag í gær. Var þó ansi upptekin af því að stjana við fatlafólið mitt sem er að reyna að taka það eins rólega og hann mögulega getur. Með því vonar hann að líkurnar á fullum bata verði meiri. Seinast þegar hann fór í aðgerð var hann ansi snöggur af stað og var frekar kvalinn og þreyttur. Núna liggur hann að mestu upp í sófa með brjóstagjafapúða undir fætinum og nýtur þess að fá alla mögulega þjónustu. Það var ágætt að við skelltum okkur á brjóstagjafapúða svona snemma þar sem hann hefur aldeilis komið að góðum notum!

Þannig að ég færði Sveinbirni morgunmat í gær, hjálpaði honum í föt, rétti honum tölvuna, færði honum hádegismat, setti í þvottavél og uppþvottavél, ryksugaði (varlega þar sem óléttar konur eiga víst ekki að gera slíkt) og bakaði svo kökur handa sjálfri mér og kökukallinum mínum. Fyrir vikið er ég á því að ég fái afnot af afmælisdeginum hans í október. Hann naut dagsins sem með réttu ætti að vera tileinkaður dekri á mér og því finnst mér ekkert nema sanngjarnt að hann dekri soldið við mig á afmælisdeginum sínum – auga fyrir auga…

Það var síðan fámennt en góðmennt í gær þegar nokkrir góðir vinir kíktu í heimsókn. Við skemmtum okkur feykivel eins og ávallt þegar nokkrir vitleysingar koma saman. Ég vakti reyndar aðeins lengur en mér er hollt og það var því ansi þreytt kona sem fór á fætur eldsnemma í morgun til að skutla fatlafólinu í skoðun til læknis!

Í kvöld er stefnan tekin á að hafa það afskaplega notalegt og glugga aðeins í b.a ritgerðina. Á morgun ætlum við skötuhjúin að bregða okkur á Liverpool – Man.Utd. Ég reikna fyrirfram með því að við sitjum ekki á sama svæðinu en ég er tiltölulega bjartsýn fyrir leikinn. Sveinbjörn fær svo bara að kenna á því ef þetta endar ekki eins og mér hugnast! Hann ætti því að vera skynsamur og halda með RÉTTU liði!

Eins og þið sjáið er ávallt fjör í Breiðholtinu. Í dag var alþjóðlegur náttfatadagur. Hann einkennist af því að ég er í náttfötum allan daginn (fyrir utan bíltúrinn í morgun) og fer helst ekki út úr húsi. Afskaplega notalegir dagar! Inn á milli skrifa kíki ég á útsendingu RÚV á EM í frjálsum. Það er rosalega þægilegt að geta dreift huganum á milli greina og það tekur hæfilega langan tíma að horfa á eins og 1-2 greinar!

En ég ætla að kíkja á stöðu mála,

Þangað til næst…