Lífið mitt hefur breyst umtalsvert seinustu mánuðina. Fyrir vikið hef ég þurft að aðlagst nýjum venjum og um leið hef ég eignast ný áhugamál. Ég er alveg hætt að geta tekið skyndiákvarðanir en það er nokkuð sem ég var mjög vön að gera og er á þeirri skoðun að þess lags ákvarðanir séu oft bestu ákvarðanirnar. Í dag þarf ég hins vegar að skipuleggja til þaula og plana fram í tímann. Ég er til dæmis að fara í sumarbústað frá og með næstu helgi og sú ferð var skipulögð í byrjun maí! Þá hringdi móðir mín í mig og spurði hvort að við gætum hugsað okkur að fara með henni í bústað í viku. Nú er komið að því og ég farin að hlakka talsvert til. Ég hugsa þó að ég hefði ekki hlakkað neitt minna til þó að ég hefði ákveðið að skella mér með 2 daga fyrirvara. Oft er ég á þeirri skoðun að hlutir sem eru vel skipulagðir og ígrundaðir valdi mikilli tilhlökkun og að hún valdi háum væntingum sem oft sé erfitt að standa undir. Þá verða þessir sömu hlutir ekki eins skemmtilegir þar sem væntingarnar voru of miklar.
Um helgina erum við líka jafnvel að hugsa um að skutlast í Þórsmörk í 1 dag með litla kút. Þar hyggjumst við finna fyrir frjálsíþróttafélagana og fjölskyldur þeirra. Sú ferð þeirra verður án efa mjög skemmtileg og því erum við soldið spennt fyrir því að kíkja á þau á laugardeginum ef það verður mögulegt. Á stundum sem þessum væri ansi gott að eiga fjallabíl í stað fína fjölskyldubílsins sem við eigum!
Eins og ég sagði áðan er ég komin með ný áhugamál í kjölfar breyttra aðstæðna. Núna finnst mér prýðilegt að strauja til dæmis, skoða uppskriftir, lesa stóran hluta af deginum, fara í göngutúra og að hafa ofan af fyrir syni mínum. Maður þarf að aðlagast breyttum aðstæðum og læra að meta nýja hluti.
Annars er bara gott að frétta af okkur og þar sem sonur minn kallar ætla ég ekki að hafa þetta lengra að sinni.
Góðar stundir!