Það er betra að fá endurminningar ársins 2007 seint en aldrei…
Janúar:
Eftir ágætis byrjun á árinu þar sem við skötuhjúin samglöddumst með vinum okkar, Helga og Beggu sem giftu sig á gamlársdag fékk ég sláandi fréttir. Ég komst á snoðir um það að ráðamenn þjóðarinnar væru að hugsa um að banna allan vítamínbættan mat og þar sem undirstaðan í minni fæði fellur í þann flokk var úr vöndu að ráða. Ég er enn tilbúin í mótmælagöngur, bréfaskriftir og annað sem fær þessa vitleysinga til að hugsa sinn gang ef af verður. Ég þarf að nýta 2008 vel ef fram fer sem horfir og bannið skelli á 2009. Það er alla vega nokkuð ljóst að þá fær einhver að vita hvar Davíð keypti ölið. Ég dó næstum úr spenningi yfir HM og byrjaði að skrifa lokaritgerðina mína í sálfræði. Við Sveinbjörn keyptum okkur fjölskyldubíl, Subaru Legacy sem hefur síðan þá verið ein af stóru ástunum í lífi mínu, borðstofuborð og borðstofustóla og fullornuðumst ansi mikið á nokkrum dögum. Peekvid.com var að gera góða hluti á heimilinu og undirbúningur fyrir komu erfingjans hófst með kaupum á barnabílstól.
Febrúar:
Fréttir voru mér ofarlega í huga í febrúar. Ég velti fréttum og myndbirtingum fyrir mér og með aðstoð Bjössa hins vitra fór ég alveg í hring í þeim efnum. Ég opinberaði líka skoðun mína á femíninstum sem hefur ekki breyst neitt síðan þá – ég skil þá ekki enn. Ég var soldið svekkt yfir því að geta ekki hlaupið lengur og á einum tímapunkti langaði mig meira að segja til að draga frjálsíþróttakeppnisskóna aftur fram úr hillunni og keppa. Já, maður er misgáfulegur á meðgöngunni. Ég ofreyndi mig oftar en einu sinni, fór á árshátíð, hjúkraði Sveinbirni eftir liðþófaaðgerð og hrósaði happi yfir því að passa loks í brjóstahaldara með D-skálum. Bara ef ég væri jafn ánægð með það í dag…
Mars:
Sveinbjörn fór í liðþófaaðgerð og ég eyddi mánuðinum í að stjana við rassgatið á honum. Ég varð líka árinu eldri en í stað þess að láta dekra við mig þurfti ég að dekra við Sveinbjörn. Ætlaði að fá afnot af hans afmælisdegi í staðinn en var auðvitað búin að gleyma því þegar hans dagur rann loksins upp (það er erfitt að vera með svona lambakjöti). Ég var mjög upptekin af EM í frjálsum og naut þess að geta verið mikið heima á náttfötunum – besta blanda í heimi. Annars einkenndi gagnasöfnun, ritgerðarskrif, árshátíðir og afmæli þennan mánuðinn. Við Eva ritgerðarfélagi fengum reyndar vægt sjokk þegar báðar tölvurnar okkar hrundu á sama tíma. Við áttum þó backup af ritgerðinni á usb tengi en það afrit var nokkurra daga og því hefðum við tapað MIKILLI vinnu ef tölvurnar hefðu ekki komið hressar tilbaka. Það kom í ljós að einhvers konar rafsegulmengun eða eitthvað álíka hafði haft þessi áhrif á Delltölvurnar okkar. Herbergið sem hafði þessi áhrif varð ekki á vegi okkar aftur til öryggis. Reglulega sló það mig að ég væri að fara að eignast barn eftir agalega stuttan tíma!
Apríl:
Mánuðurinn sem beiðið hafði verið eftir rann loksins upp. Verkefnið var alls ekki búið og við Eva þurftum að skipuleggja hvernig vinnan okkar yrði þar sem ég þurfti að fá tíma til að fæða og hún til að fara í próf. Ég var annars í hreiðurgerð mest allan mánuðinn og hafði mikla þörf fyrir að taka til, ryksuga, skúra og þrífa á ótrúlegustu stöðum. Eins og til dæmis geymslu og geymslugólfið. Annars var ég voða mikið í heimsóknum og að njóta seinustu daga frelsisins svokallaða. 29.apríl fæddist svo litli prinsinn okkar, Sævar Daði og það var vægast sagt einstök lífsreynsla. Það er ekki hægt að lýsa því hversu góð tilfinning það er að eignast barn. Hann er sólargeisli fjölskyldunnar og það besta sem gerðist á árinu 2007.
Maí:
Fór að mestu leyti í að klára b.a ritgerðina títtnefndu sem átti hug minn allan þar til prinsinn minn fæddist. Eftir það átti ritgerðin bara hluta af huga mínum á móti prinsunum mínum. Í lok mánaðarins kláraðist ritgerðin góða og þá loksins gat ég einbeitt mér alfarið að uppeldi sonar míns sem ég hef síðan þá haft að aðalstarfi.
Júní:
Við skötuhjúin veltum vöngum yfir því hvað litli maðurinn okkar ætti að heita. Við vorum ekki búin að ákveða það og vorum því á fullu að máta nöfn á hann og prófa okkur áfram í samsetningum. 3 nöfn komust í lokaumferðina og af þeim varð Sævar Daði fyrir valinu. Sævars nafnið hafði mig dreymt á meðan ég var ólétt og móðir mín hafði skotið hinu nafninu að mér. Ekki eyðilagði fyrir að enginn á Íslandi bar þessa samsetningu fyrir.
Við vorum á fullu að undirbúa skírn og tvöfalda útskrift og sá stóri dagur tókst einstaklega vel og rennur okkur seint úr minni. Rauða þrumann mætti líka á svæðið og síðan þá hefur enginn átt fallegri vagn á öllu Íslandi. Eftir að hafa prófað fleiri vagna er ég enn sannfærðari en nokkru sinni fyrr um að hafa valið rétt. Lengi lifa Emmaljunga! Ég eyddi júnímánuðuði annars að mestu leyti utanhúss þar sem göngutúrar og garðtiltekt fengu dágóðan skerf af mínum tíma.
Júlí:
Kubb, Landsmót, Harry Potter, göngutúrar, sumarbústaðarferð og breyttar aðstæður einkennu mánuðinn. Við spiluðum Kubb við vini okkar úti í garði og Sævar Daði fékk bara að vera aukaliðsmaður. Ég skellti mér á landsmót í Kópavogi og var prýðilega sátt við það. Harry Potter kom í hús og ég var ansi snögg að klára kvikindið. Ég fór í sumarbústaðaferð með mömmu þar sem Sveinbjörn fékk líka nokkra daga og nokkrir frjálsíþróttavitleysingar bættust í hópinn. Við kíktum í Þórsmörk – það var mín fyrsta ferð þangað og það var þvílík upplifun. Ég á pottþétt eftir að fara í útilegu þangað við tækifæri. Ég velti mér líka soldið uppúr því hvað líf mitt hafði breyst. Það er soldil breyting að fara úr því að vera afskaplega vel virk og að vinna mikið í það að vera heimavinnandi húsmóðir. Það er þó meira en fullt starf að hugsa um heimili og barn og því get ég ekki sagt að ég sé löt!
Ágúst:
Ég missti ömmu mína í byrjun mánaðar og restin af mánuðinum fór að mestu í að aðstoða við að skipuleggja jarðarför. Ég fór líka til Vopnafjarðar með fjölskyldunni, notalegt að komast þangað en tilefnið ekki það besta.
Skipasunds-open var haldið í fyrsta skipti í ár. Mæting var í dræmara lagi þar sem fólk var mis-upptekið. Næsta mót verður pottþétt stærra og betra.
September:
Við Sveinbjörn áttum 6 ára sambandsafmæli um miðjan mánuðinn. Við fórum að auki í fyrsta skipti í leikhús síðan Sævar fæddist og að auki í fyrsta skipti í bíó (fyrsta og eina). Ég fór að æfa á ný og fannst það afskaplega notalegt. Annars gerðist afar lítið og lélegt í þessum mánuði!
Október:
Tengdamamma vann Lexus. Ég dó næstum úr bleytu og síðar næstum af völdum hælaskóa. Sveinbjörn ferðaðist mjög mikið og því vorum við mæðginin frekar mikið ein í kotinu. Sveinbjörn átti síðan afmæli og við gerðum nákvæmlega ekkert af því tilefni. Ég var löngu búin að gleyma að ég ætti að njóta afmælisdagsins hans en kem til með að muna það á næsta ári!
Nóvember:
Hittingar einkenndu nóvembermánuð. Frjálsíþróttaliðið hittist og það eru alltaf pottþétt skemmtilegheit. Betri vini er vart hægt að hugsa sér en gömlu æfingafélagana sem halda einhverra hluta vegna alltaf sambandi þrátt fyrir að nánast allir séu löngu hættir að æfa. Saumaklúbburinn hittist líka hérna heima hjá okkur og það var ansi kátt á hjalla. Öll börnin fengu að koma með og því var nóg um að vera. Við eignuðumst annan bíl og erum því orðin eins og aðrar fjölskyldur hér í bæ – bíll á mann Fyrir vikið fór ég að komast allra minna ferða og kann því afskaplega vel. Vatnslögn fór í eldhúsinu og fyrir vikið var allt á floti í íbúðinni okkar. Sem betur fer fór það allt saman vel og ekkert skemmdist alvarlega. Sveinbjörn fór síðan í erfiða hálskirtlatöku í lok mánaðar sem reyndi vel á öll þolrif. Hann kom þó ansi brattur og vel grennri út úr henni – kvörtum ekki yfir því!
Desember:
Jólalög áttu stóran hluta af mánuðinum. Mér finnst jólalög skemmtileg og hef afskaplega gaman af því að syngja með þeim. Nýti tækifærið þangað til að sonur minn fer að hafa vit á því að segja mér að þegja. Ég eyddi dágóðum tíma með mömmu og í búðum að reyna að kaupa jólagjafir handa öllu liðinu. Það tókst að lokum og allt jólahald fór vel fram. Að þessu sinni var fjölskyldan hans Sveinbjörns með minni heima hjá foreldrum mínum. Sævar var auðvitað mjög hrifinn af því og var eins og engill allan tímann. Við vorum mjög upptekin í jólaboðum og enn þann dag í dag finnst mér að fjölskyldur ættu að taka upp náttfatastemningum í jólaboðum. Þá yrðu þau mun betri en þau eru í dag! Áramótin voru afar róleg – svo róleg að við vorum farin að sofa kl.2. Geri aðrir betur! Þau fóru samt vel fram og mér fannst skaupið nokkuð fyndið. Hló alla vega talsvert af því en þó aðallega af aulabröndurunum eins og mín er von og vísa!
Þar með líkur upptalningu minni á árinu 2007. Megi árið 2008 verða enn betra og viðburðaríkara!
Góðar stundir!
Hún er einmitt svo frábær kennari þar sem hún hrósar manni fyrir það sem maður gerir vel og er ansi nösk á að sjá það sem betur má fara og er líka með alveg snilldar leiðir til að útskýra og sýna manni hvernig maður á að bera sig að. Mér finnst þetta alla vega hjálpa mér mikið og fann mikinn mun á höggunum mínum eftir að hún skipti sér aðeins af mér. Við Sveinbjörn stefnum svo að sjálfsögðu að því að rústa golfmóti fyrirtækissins sem er í vor. Við getum alla vega ekki verið lélegri en við vorum á seinasta golfmóti sem við tókum þátt í en þá hættum við bæði eftir 9 holur þar sem okkur drepleiddist. Enda fengum við ekki að vera saman í holli og vorum hvorugt með einhverjum sem við þekktum vel. En það var nota bene golfmót á vegum ÍR svo að við héldum að þetta yrði meira gaman en alvara en svo var alls ekki raunin!
