Héðan og þaðan

Á föstudaginn langa komst ég ekki hjá því að hverfa aðeins aftur í tímann. Ég man nefnilega svo vel eftir því hvað sá dagur var alltaf hrikalega langur og helst til leiðinlegur þegar ég var yngri. Maður mátti ekki gera ýkja mikið, sjónvarpið sýndi bara einhverjar leiðinlegar myndir og maður mátti nánast ekki vera glaður. Í ár fann ég afskaplega lítið fyrir því að um einhvern sérstakan dag væri að ræða þar sem hann var bara alls ekkert frábrugðinn öðrum dögum – að því frátöldu að Sveinbjörn var heima en það var einmitt hápunktur páskanna í ár. Ofsalega er notalegt að fá svona nokkra daga þar sem maður getur haft það gott með fjölskyldu og vinum. Ég naut páskanna einmitt til hins ítrasta og fór meira að segja, ótrúlegt en satt, niður í bæ eitt kvöldið.

Það var alveg hrikalega skemmtilegt kvöld og algjörlega óplanað. Systir mín var búin að bjóðast til að passa ef okkur langaði að gera eitthvað en við vorum eitthvað löt og óákveðin. Það var því ekki fyrr en á miðnætti að við hringdum í hana og báðum hana að koma og skelltum okkur í leiðinni í betri fötin og hittum Evu Rós vinkonu okkar á Nasa þar sem háskólaball var í fullum gangi. Það var reyndar afskaplega fámennt á ballinu en okkur fannst það bara betra og nýttum okkur autt dansgólfið. Við vorum öll frekar hress og létum því eins og kjánar mest allt kvöldið. Eva var öllu drukknari en við svo að við ákváðum bara að fara á hennar level og höfðum gaman af því að flippa soldið út – nokkuð sem maður á auðvitað ekki að gera þegar maður er orðinn virðulegt foreldri. Það var þó smá blettur á kvöldinu þegar ég sá íþróttamenn í fremstu röð vera að reykja og um leið féllu þeir talsvert í áliti hjá mér. Mér finnst persónulega að íþróttamenn eigi ekki að reykja en ef þeir ætla að gera það finnst mér að þeir ættu alls ekki að gera það á almannafæri þar sem þeir eru jú fyrirmyndir ungra barna og annarra sem vilja ná langt í íþróttum og það að reykja er að mínu mati ekki hluti af því að vera góð fyrirmynd. En ég er hins vegar líka svo sérstök. Þessi sýn nægði alla vega til að útskýra fyrir mér hvers vegna þessir einstaklingar eru ekki betri en raun ber vitni en af virðingu við það litla sem er eftir af sjálfsvirðingu þeirra ætla ég ekki að nafngreina þá hér.

Talandi um íþróttir þá er ég búin að reyna að hreyfa mig meira undanfarið og í gær fór ég út í göngu-og hlaupatúr með Jóhönnu þar sem við löbbuðum hálfa leið og hlupum hinn helminginn. Ég hef voðalega lítið hlaupið undanfarið en var samt alveg að höndla það ágætlega þó ég væri kannski aðeins móðari en vanalega. Svona hálfum kílómeter áður en við erum komnar tilbaka tekst mér á einhvern furðulegan hátt að reka tánna í ekki neitt og hrynja svona svakalega fram fyrir mig. Eins og sannri dömu sæmir bar ég auðvitað hendurnar fyrir mig og lenti því illa á hnéi, höndum og olnboga. Reif dágóðan slatta af skinni af öllum þessum stöðum og bólgnaði vel upp á hnéinu og höndinni. Fyrir vikið er ég hálf fötluð og læt auðvitað Sveinbjörn stjana soldið við mig. Ég er samt á því að ég sé bæði betri hjúkka en hann og auðveldari sjúklingur en hann viðurkennir það ekki fúslega. Eftir all nokkur skakkaföll á leið minni til heilbrigðara lífernis fer ég að hallast að því að mér sé bara ætlað að vera soldið feit og falleg. Spurningin er svo bara sú hvort ég sætti mig við þá skoðun þeirra.

Annars er það helst í fréttum að Sumarfríið 2008 er í skipulagningu og ég er á því að það verði afar skemmtilegt að þessu sinni. Við þau eldri hlökkum alla vega mikið til fyrsta sameiginlega sumarfrísins okkar. Eins og staðan er í dag erum við að gæla við að fara á heitari slóðir en erum þó ekki alveg búin að negla það niður. Það gerist væntanlega einhvern tímann á næstu dögum.

En núna er hnéið á mér farið að kvarta yfir því að vera svona hálfbogið svo að ég ætla að skella því upp í sófa og setja kælingu á það.

Ykkur lofa ég því að vera duglegri að setja inn fréttir og fróðleik á næstunni en þangað til þá – hafið það sem allra best!

Það sem…

…hefur á daga mína drifið undanfarið er meðal annars…

…árshátíð hjá Askar Capital sem var haldin í sal sem kallast Lídó og er á Hallveigarstíg. Hún heppnaðist afar vel og við skötuhjúin skemmtum okkur afskaplega vel. Við vorum úti á lífinu til rúmlega 2 en treystum okkur ekki í fínu fötunum niður í bæ og ákváðum því að fara heim þegar það hafði verulega þynnst á Lídó. Þetta var í fyrsta skipti þar sem við vorum með þeim langlífustu á árshátíð. Yfirleitt höfum við verið þreytt og farið snemma heim en núna vorum við frekar miklir naglar og hefðum pottþétt verið lengur ef fólk hefði ekki verið svona agalega lélegt Það var samt rosalega gaman og frekar þægileg heimilsleg stemning – væntanlega aðeins frábrugðin þeirri sem var á 2200 manna árshátíð Landsbankans.

…Við skötuhjúin skelltum okkur á 20 ára afmælistónleika Sálarinnar á föstudaginn. Við skemmtum okkur alveg svakalega vel. Sungum hástöfum með allan tímann og dilluðum okkur í takt við tónlistina. Rosalega gaman að fara á tónleika þar sem maður kann öll lögin og þar sem salurinn getur sungið lögin án þess að söngvarinn geri neitt! Við náðum okkur í sæti undir stúkunni og sáum akkúrat sviðið og mér fannst afskaplega notalegt að þurfa ekki að standa allan tímann en það verður samt að viðurkennast að sætin undir stúkunni eru agalega óþægileg og því vorum við frekar skökk þegar við komum okkur loksins heim! Ég er annars alveg svakaleg á svona tónleikum þar sem ég er svo upptekin af því að horfa á fólkið að ég missi oft af hlutum. Mér finnst stundum ofsalega skemmtilegt að fylgjast með fólki og atferli þess. Ég hafði samt ekki gaman af því á leið inn í salinn að sjá hversu hrikalega drukkið fólk var kl.10. Sumir áttu erfitt með að labba inn í salinn og þurftu að hanga upp við vegg til að halda jafnvægi. Mér fannst alveg hrikalega erfitt að horfa upp á það. Margir Íslendingar kunna náttúrulega ekki að fara með áfengi!

…Helgin var alveg yndisleg. Við fjölskyldan nutum þess að vera saman og vorum dugleg að fara út í göngutúra og gera eitthvað skemmtilegt saman. Ég hlakka líka afskaplega mikið til miðvikudagsins þar sem þá er páskafríið byrjað og við mæðginin getum því gert eitthvað skemmtilegt með Sveinbirni í marga, marga daga og nú þegar er þó nokkuð komið á dagskrá

Þessa dagana er ég annars að vinna í að skipuleggja framtíðina aðeins. Er ekki alveg ákveðin með hvað ég vilji gera og því þarf ég að fara að leggjast undir feld!

En ég ætla að gera eitthvað uppbyggilegt í dag og segi þetta því gott í bili!

Stoltur eigandi

Ég er orðin stoltur eigandi Samsung SGH U-600. Finnst ykkur hann ekki sætur? Ég var smá stund að læra á hann en núna er hann orðinn einn af fjölskyldunni og ekki skemmir fyrir hvað hann er agalega sætur og að sjálfsögðu rauður. Já, minn maður þekkir mig vel

Ég fékk líka andlitsbað og litun sem kemur sér afar vel svona stuttu fyrir plebbaárshátíðina (8.mars). Systir mín sem er MUN myndarlegri en ég ætlar að sauma á mig kjól. Ég þarf bara að ákveða hvernig ég vil hafa hann og svo verður saumað á mig eftir málum. Já, hún er sko yndisleg þessi elska. Ekki amalegt að hafa svona hauk í horni. Svo fékk ég fallegan vasa og blóm og túlípana. Ég á auðvitað yndislega vini! Kristín vinkona mín sem býr í San Diego hringdi sérstaklega í mig og það var sko til að gleðja mig ennþá meira. Ofsalega gaman að heyra aðeins í þessari elsku og um leið man ég alltaf betur og betur hvað ég sakna hennar!

Dagurinn var ofsalega skemmtilegur og góður og það eina sem skemmdi fyrir var hversu lélegir varakærastarnir mínir stóðu sig. Báðir voru þeir fjarverandi á þessum merka degi og hvorugur mundi eftir honum! Nokkur mínusstig sem þeir fá við þennan skandal þessar elskur! Nei, annars veit ég að þeir eru báðir agalega gleymnir og svo höfðu þeir eitthvað mun skemmtilegra og betra að gera en að vera að senda mér skilaboð. Reikna með að ég fái bara koss þegar þeir mæta á svæðið – það myndi alveg bæta þetta upp

En núna er ég farin að bulla og þarf að fara að gefa snúðnum mínum eitthvað gómsætt að borða!

Heyrumst!

Tuttuguogsjö

……………27………………….

Ætli ég sé ekki örugglega orðin fullorðin svona aldurslega séð? Tökum þroska ekki inn í breytuna!