Þess virði?

Ég velti fyrir mér hvort að Kínverjar telji gullverðlaun sín vera þess virði að fórna rúmlega ári frá öllu öðru. Sá þessa frétt á mbl.is og ég verð að segja að ég er á því að engin verðlaun séu þess virði að missa af bernsku barnsins síns og af seinasta ári móður sinnar. Mér finnst reyndar spes að taka þá ákvörðun að vilja sleppa ári úr sínu lífi til þess að ná slíkum árangri en það sýnir kannski bara best hvers vegna ég varð ekki meiri íþróttamaður en raun bar vitni.

MIg langar að varpa þeirri spurningu á íþróttavini mína hvort þeir séu reiðubúnir að fórna öllum tengslum við ástvini sína í heilt ár og líklega gott betur en það til að verða ólympíumeistarar?

5 Responses to “Þess virði?”

  1. Sæunn Says:

    Fyrir mér kunna þessir tveir sem nefndir eru í fréttinni ekki að forgangsraða. Að velja gullverðlaun á ólympíuleikum fram yfir dauðvona ástvin eða ár í lífi barnsins sín finnst mér skammarlegt, ég er dauðhneiksluð.

  2. Get dæmt um ef ég ætti eiginkonu og barn. Þar semég veit ekki hverni sú tilfinning er, en aftur á móti á ég foreldra og systkyni sem ég elska útaf lífinu. Og eins staðan á mér er núna, myndi ég “ekki hika” að slíta tengsl við mömmu, pabba, Hlyn bróðir og tvær yngri systur mínar í u.þ.b ár ef mér yrðu “lofuð” gullverðlun á OL.

  3. Hafdís Ósk Says:

    Þú átt unga og spræka foreldra og systkini á ,,besta aldri” þú myndir kannski hugsa aðeins öðruvísi ef þú værir að yfirgefa áttræða foreldra þína og ég hugsa að þú myndir ekki vilja missa af æsku barnsins þíns!

    En þetta er samt sem áður erfið ákvörðun. Maður þarf alltaf að velja og hafna og fórna ýmsu fyrir íþróttirnar. Þetta er bara fórn sem ég myndi ekki vilja færa hvort sem mér yrðu lofuð gullverðlaun eða ekki. Spáðu svo í hvað ef eitthvað færi úrskeiðis – þjófstart, stigið á línu, klikk í skiptingu, ógild stökk og annað slíkt og fórnin yrði til einskis. Maður tekur jú sénsa með því að fórna öllu og gullverðlaun eru aldrei pottþétt eins og sannaðist margoft á leikunum í ár.

  4. Bjössi Arngríms Says:

    Sumt af þessu fólki hafði ekkert val, það var þetta eða fangelsi (og þá sérðu ekki börn eða foreldra mikið). T.d. vildi ÓLmeistarinn í Tækvondó hætta fyrir tveimur árum en fékk ekki.

  5. Hafdís Ósk Says:

    GLÆTAN! Þetta land er náttúrulega aðeins geðveikt!

Leave a Reply