Nú er úti veður VONT

Í gær kom yfir mig mikil þörf til að flýja land og þjóð og fara með strákana mína á hlýrri og notalegri slóðir. Það er stundum erfitt að sætta sig við myrkrið, kuldann og allt sem því fylgir og oft vill lausnin vera að flýja bara allt og alla. Ég velti því oft fyrir mér afhverju það þarf að vera svona skelfilega kalt og leiðinlegt hérna á haustin og veturna og skil ekki alveg afhverju við megum ekki fá smá vott af notalegheitunum sem ríkja annars staðar. Það er allt í lagi að fá smá vetur en það er full gróft að fá rúmlega hálft ár af vondu veðri og alltof stuttan tíma af skítsæmilegu!

Æ, það er komin einhver útþrá í mig og hefur verið í mér í smá tíma en ég sé ekki fram á að sá draumur minn sé að fara að rætast á næstunni þar sem efnahagsástand heimsins býður ekki upp á slíkt flakk. Það er ekkert sem mig langar að læra kennt í Háskóla Íslands og því þarf ég að fara út til að mennta mig frekar – nema ég fari í einhverja allt aðra átt en ég ætlaði. Svona er lífið nú hverfult og leiðinlegt stundum – og svo ég tali nú ekki um ósanngjarnt en það er önnur og sorglegri saga!

Svo að ég fari út í aðeins skemmtilegri sálma þá gengur ljómandi vel á dansnámskeiði okkar hjúanna. Við vorum svo hrikalega góð að við vorum færð yfir á næsta námskeið. Við byrjuðum í framhaldi I og fórum svo í haust í framhald III og núna erum við komin í framhald IV. Það er talsvert meira krefjandi en III var víst ekki alveg að gera sig fyrir okkur að mati danskennarans. Það er alveg svakalega skemmtilegt að fara að dansa einu sinni í viku og lífgar þvílíkt upp á vikuna hjá okkur. Við höfum nefnilega verið hrikalega léleg í félagslífinu undanfarið og höfum því bara verið að hanga heima fyrir framan sjónvarpið og það er ekki skemmtilegt til lengdar.

Annars mæli ég með að fólki kíki á Kompás þátt gærkvöldsins – sú umfjöllun er nauðsynleg öllum Íslendingum.

Beygja, kreppa, sundur, saman

Ég er komin í átak númer 18372 og fyrir vikið er ég búin að vera frekar hollystulega þenkjandi undanfarið. Ég hef ekki verið að borða nein sætindi og tókst til dæmis að forðast nýbakaða snúða og súkkulaðiköku í vinnunni í dag með því að beita mig MJÖG hörðu. Ég átti verulega erfitt með mig en borðaði bara vínber og döðlur í staðinn og reyndi að sannfæra sjálfa mig um að ávextirnir væru alveg jafn góðir á meðan vinnufélagar mínir sannfærðu mig um að snúðarnir væru afar vondir og ekki þess virði að borða. Þær eru svo sætar í sér! Í fyrradag skellti ég mér svo í gönguhlaupatúr sem felst í því að ég labba og hleyp til skiptis. Ég varð eiginlega bara hissa hvað ég þoldi og frekar ánægð með mig en hef ekki verið eins hress síðan þá þar sem mér líður frekar illa í kroppnum. Ég fór seinast út að hlaupa í byrjun ágúst með Kristínu og því er orðið ansi langt síðan síðast. Þetta var samt verulega hressandi túr og ég reikna með að reyna að fara í reglulegri hlaupatúra á næstunni.

Annars sá ég svo krúttlega ellilífeyrisþega í dag þegar við Sævar fórum í bakaríið (ég fékk ekki brauð bara hann). Þau komu inn og leiddust og voru svo súper sæt og fín og ég var farin að hugsa með mér að svona vildi ég verða þegar ég yrði stór en sú hugsun vék snögglega þegar ég sá að konan var með tígóspena í stuttu hárinu sínu og leit einna helst út fyrir að vera 5 ára. Hún var alla vega ekki að ná þessu saklausa kynþokkafulla útliti með þessari aðferð ef ég á að dæma. Ég varð svo hissa á þessu þar sem gamlar konur eru yfirleitt frekar með uppsett rúllað hár eða hnúta í síðu hárinu og það er mun algengara að hárið á þeim sé stutt og að þær fari í lagninu reglulega en tígó hef ég ekki séð og reikna ekki með að sjá aftur. Ef til vill var þetta hagsýn húsmóðir sem ætlar að spara peninginn sem fer vanalega í lagninguna og greiða sér bara sjálf – maður spyr sig!

Kreppan leggst annars ekkert mjög illa í mig og ég er að hugsa um að einblína frekar á að kreppa vöðvana heldur en að allt fari í kreppu. Ég er þó meðvituð um að þurfa að herða sultarólina örlítið og hugsa meira um hverja krónu en maður hefur gott af því endrum og eins. Það er svo margt annað til í lífinu en peningar og það er hægt að einblína á það góða í staðinn fyrir að hugsa alltaf bara um það slæma. Maður á fullt af gimsteinum og demöntum sem eru svo miklu betri en einhverjar skitnar krónur og pappírsseðlar.

Eigið góða helgi gullin mín!

Singing bee

Ég get ekki alveg ákveðið hvað mér finnst um nýja þáttinn á skjá1 – singing bee. Mér finnst hann kjánalegur, asnalegur, ósanngjarn og illa skipulagður um leið og mér finnst hann vera sniðug hugmynd og hafa burði til að vera mun skemmtilegri en hann er með litlum breytingum. Reyndar eru þeir eitthvað aðeins að vinna í honum sýnist mér af þessu litla sem ég hef séð í kvöld.

Svo að ég þarf eitthvað aðeins að fylgjast með þessu með öðru auganu og sjá hvað verður!

Annars er mikið að gerast í sjónvarpsmálum hjá mér þessa dagana. Það eru svo margir góðir þættir að detta inn að ég er verulega upptekin við það að fylgjast með. Svo erum við á dansnámskeiði á mánudögum að læra samkvæmisdansa og því er mikið um að vera hjá okkur.

Dansnámskeiðið okkar er líka þvílíkt skemmtilegt. Við erum komin á framhaldsnámskeið 3 og það er mun meiri fjör en á framhaldsnámskeiði 1 sem við vorum á seinast. Við vorum færð upp á námskeið 3 þar sem hæfileikar okkar eru gríðarlegir. So you think you can dance hvað? Núna þurfum við bara að fara og nýta þessa kunnáttu okkar á einhverju dansgólfi borgarinnar. Ég er búin að læra meira á 2 tímum á þessu námskeiði en ég lærði í 12 tímum á hinu námskeiðinu.

En Las Vegas þarf óskipta athygli mína og því kveð ég að sinni!

Lífið er yndislegt

Það er fátt skemmtilegra í lífinu en hlutir sem hafa mikil áhrif á mann en maður hefur enga stjórn á. Óvissa og ástand á peningamarkaði er eitt það skemmtilegasta sem ég veit. Það er svo gaman að bíða spenntur eftir því hvaða banki fari fyrst á hausinn, hvað verði um peninginn manns, hversu margir einstaklingar verði gjaldþrota og hvert vöruverð, olíuverð og fasteignaverð eigi eftir að fara! Love it! Það er líka gaman að ákveða hvað maður eigi að gera við peninginn sinn og velta hverri fjárfestingu fyrir sér fram og tilbaka. Svona ástand er auðvitað hollt að ganga í gegnum til að hugsa aðeins sinn gang og muna að lífið snýst ekki bara um að eiga stærst og best af öllu og lætur mann hugsa meira og betur um það sem virkilega skiptir mann máli í lífinu. Ég persónulega er veruleg Pollýanna í ástandi sem þessu og einblíni á allt það góða sem þessi skemmtilegheit fela í sér og hugsa um hversu mikið verra þetta gæti verið. Þó svo að peningar skipti alltaf einhverju máli þá er svo margt annað í lífinu sem skiptir svo MIKLU meira máli! Ég er fullviss um að ég eigi það dýrmætasta í lífinu og enginn alþjóðleg kreppa getur tekið það frá mér. Aðrir verri hlutir geta þó reynt það en ég vil trúa því að það gerist ekki.

Ég er svo heppin að vinnan mín er tiltölulega laus við ofgreiningu á fréttum og í rauninni er ég hálf sambandslaus við umheiminn þegar ég er að vinna og það eina sem kemst að í huga mínum er börn, barnauppeldi, lausnir að vandamálum, leikir og almenn skemmtun. Ég er því algjörlega laus við streitu umheimsins en á móti upplifi ég talsverða streitu við að reyna að hjálpa hverju barni á leikskólanum eins og ég get til betra lífs.

Oh, lífið er svo yndislegt!