Það er óhætt að segja að ég hafi verið í brjáluðu stuði í dag. Ég hef löngum verið þekkt fyrir fiktþörf mína og löngun til að laga hluti sem eru skemmdir. Plöstunarvélin í vinnunni minni skemmdist aðeins fyrir nokkrum vikum síðan þegar blað festist inni í vélinni. Sú sem festi bréfið tók sig til og skrúfaði hlífina af vélinni til að ná blaðinu út en það var pikkfast og ekki nokkur leið að ná því út. Í dag þurfti ég að nota vélina og sá að það var bara smá brot fast og ákvað að klippa það bara í sundur og reyna að láta það rúlla út. Þegar ég var að skrúfa vélina aftur saman sá ég að start takkinn var ekki á réttum stað og var í þann mund að setja hann á réttan stað þegar ég fékk þetta svakalega rafstuð. Ég náði ekki með nokkru móti að sleppa vélina í nokkrar sekúndur en náði þó að öskra og eftir smá tíma missti ég gripið og þá kom hitt sjokkið – það andlega. Ég fékk smá brunasár á fingurna og þeir eru vel rauðir og fínir eftir stuðið en annars sér ekki á mér. Ég skalf og nötraði í smá stund og datt aðeins í hvað ef? hugleiðingar sem er held ég eðlilega við svona nærri dauða reynslu. Ég gat auðvitað ekki annað en hugsað hvað ef ég hefði fengið aðeins stærra raflost og hjartað í mér hefði stoppað. Vinkona mín sem er læknir hughreysti mig þegar ég var að ræða um hjartsláttartruflanir við hana seinni partinn í dag og tilkynnti mér að ef eitthvað hefði komið fyrir hjartað í mér hefði ég dáið um leið.
Tilfinningin á meðan rafstraumurinn fór um líkamann á mér var hræðileg og ég skil ekki fólk sem vill drepa sig með því að setja raftæki ofan í baðkarið hjá sér. Það getur ekki verið góður dauðdagi þó svo að hann taki skjótt af. Eftir á er ég eins og ég hafi verið í rússíbönum í skemmtigarði og er hálf stíf í líkamanum eftir að hafa stífnað upp á meðan og eftir að ég stuðaði mig upp.
Ég get þó huggað mig við að mér var ekki mjög meint af fiktinu mínu og að ég lærði MJÖG mikilvæga lexíu í dag. Eitthvað sem ég vissi þó fyrir en veit ekki hvernig fór framhjá mér – aldrei fikta í rafmagnstækjum (ef nauðsynlegt er að fikta í þeim passa þá að þau séu ekki í sambandi)!
Ég fékk líka voða töff nafn á leikskólanum eftir öll skemmtilegheitin – Hafdís Electra. Ég veit að einn góðvinur minn verður ánægður með það þar sem hann hefur haldið því fram í mörg ár að við Carmen nafna mín séum svo líkar. Ég valdi að sjálfsögðu að taka nýja nafninu mínu þannig að ég og fröken Carmen súpersæta værum svona líkar og báðar alveg hrikalega rafmagnaðar!
Það er svo bara vonandi að ég sé komin í bloggSTUÐ í kjölfarið á herlegheitunum!
Yfir og út!
Stuðpían
